Uzasadnienie
Postanowieniem z 11 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie o sygn. akt II SA/Po 655/15 odrzucił wniosek B. J. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych dwóch pism procesowych z 21 października 2015 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że wniosek skarżącej z 11 stycznia 2016 r. o przywrócenie terminu nie jest dopuszczalny, ponieważ uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - P.p.s.a. Należało go zatem odrzucić na podstawie art. 88 P.p.s.a. Pisma z 21 października 2015 r. są zwykłymi pismami procesowymi, nie są środkami zaskarżenia, nie stanowią zażalenia na postanowienie z 29 września 2015r. Skarżąca może w każdym czasie złożyć te pisma z uzupełnionymi brakami formalnymi i taka czynność będzie w pełni skuteczna.
Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Wyjaśniła, że zwracała się do Sądu o odpłatne wykonanie kopii brakujących załączników do dwóch pism z 21 października 2015 r., które udało jej się skompletować w późniejszym terminie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl § 2 tego artykułu przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Według art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Należy wskazać, że wniosek o przywrócenie terminu będzie niedopuszczalny, gdy wystąpi brak ustawowych warunków jego dopuszczalności, co będzie miało miejsce w sytuacji, gdy np. uchybienie terminu nie powoduje dla strony postępowania sądowoadministracyjnego ujemnych skutków w zakresie tego postępowania.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca złożyła dwa pisma datowane 21 października 2015 r., różniące się treścią i załącznikami. Zarządzeniem z 11 grudnia 2015 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków tych pism w terminie 7 dni (k. 311-312). Wezwanie doręczono w dniu 4 stycznia 2016 r., zatem termin do uzupełnienia braków upłynął w dniu 11 stycznia 2016 r. W tym dniu skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków pism z 21 października 2015 r., deklarując, że prześle wymagane odpisy. W piśmie z 12 marca 2016 r. podtrzymała wniosek o przywrócenie terminu i wniosła, aby Sąd na jej koszt wykonał stosowną ilość kserokopii załączników do wskazanych pism procesowych.
Za prawidłowe należy uznać stanowisko Sądu I instancji, że uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych dwóch pism datowanych 21 października 2015 r. nie spowodowało dla skarżącej negatywnych skutków procesowych. Pisma te nie stanowią środków zaskarżenia, ani innych czynności, których dokonanie ograniczone jest terminem, a których niedokonanie w terminie mogłoby wpłynąć na wynik sprawy. Strona może w każdym momencie złożyć ponownie pisma z kompletem załączników, co w rezultacie uczyniła. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca w dniu 4 lipca 2016 r. uzupełniła braki formalne obu pism z 21 października 2016 r. i Sąd I instancji uznał pisma te za skutecznie wniesione (k. 739), zarządzając doręczenie ich odpisów organowi i uczestnikom postępowania. W konsekwencji zaistniała podstawa do odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu zgodnie z art. 88 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji.
Zgodnie z art. 156 § 1 P.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W myśl art. 166 P.p.s.a. powyższy przepis znajduje odpowiednio zastosowanie do postanowień. W niniejszej sprawie zaistniała podstawa do sprostowania z urzędu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 11 maja 2016r., sygn. akt II SA/Po 655/15, w zakresie wskazanym w punkcie 2 sentencji niniejszego postanowienia, o czym orzeczono na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 166 w zw. z art. 193 P.p.s.a.
- - ---------------------- 2