Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 lipca 2004 r., 2/IV SA 1754/03, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę Marii i Wiesława B. na decyzję Wojewody W.-M. z dnia 8 kwietnia 2003 r. (...), którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta O. (...) o odmowie uchylenia decyzji Prezydenta Miasta O. z dnia 6 września 2002 r. (...), zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę punktu redukcyjno-pomiarowego z gazomierzem i reduktorem, jako części inwestycji sieci gazowej.
W dniu 20 lipca 2004 r. skarżący wnieśli wniosek o pisemne uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 14 lipca 2004 r. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono skarżącym w dniu 2 września 2004 r.
Od powyższego wyroku w dniu 30 września 2004 r. wniesiona została skarga kasacyjna, sporządzona przez pełnomocnika skarżących, radcę prawnego Pawła K. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie z dnia 1 października 2004 r., pismem z dnia 7 października 2004 r. skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej przez nadesłanie dwóch odpisów skargi kasacyjnej oraz przedłożenie pełnomocnictwa udzielonego radcy prawnemu Pawłowi K. do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. W odpowiedzi na pismo Sądu z dnia 7 października 2004 r., doręczone w dniu 8 października 2004 r., skarżący złożyli odpisy skargi kasacyjnej i pełnomocnictwo udzielone przez Wiesława B. radcy prawnemu Pawłowi K. "do zastępowania go przed Sądem Najwyższym".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 28 października 2004 r., 2/IV SA 1754/03, odrzucił skargę kasacyjną, stwierdzając brak umocowania pełnomocnika skarżących do sporządzenia i wniesienia w imieniu strony skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego i nie uzupełnienie braków formalnych skargi kasacyjnej.
Na niniejsze postanowienie Sądu, doręczone skarżącym w dniu 2 listopada 2004 r., wnieśli oni zażalenie, sporządzone przez pełnomocnika Pawła K. W zażaleniu tym pełnomocnik skarżących twierdzi, że przedłożone pełnomocnictwo zostało udzielone mu do występowania przed Sądem Najwyższym "w wyniku oczywistej omyłki" i Sąd powinien był wezwać stronę do sprostowania tej omyłki, gdyż nie ulega wątpliwości, że wolą skarżących było udzielenie pełnomocnictwa do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do zażalenia pełnomocnik załączył podpisane przez oboje skarżących właściwie sformułowane pełnomocnictwo.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma uzasadnionych podstaw. Zgodnie z art. 36 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ pełnomocnictwo może być: 1/ ogólne - do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi, 2/ do prowadzenia poszczególnych spraw, 3/ do niektórych tylko czynności w postępowaniu. Stosownie do art. 37 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
W niniejszej sprawie pełnomocnictwo nie zostało złożone jednocześnie ze skargą kasacyjną, co więcej, nie ulega wątpliwości, że przedłożone Sądowi, dopiero w wyniku wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej pełnomocnictwo, nie spełnia wymogu określonego w art. 36 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie można faktycznie z niego wywieść wniosku, że jest to umocowanie do reprezentacji strony przed sądem administracyjnym, a tym bardziej do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Przedstawione pełnomocnictwo do występowania za stronę przed Sądem Najwyższym nie może być traktowane, jak chciałby tego pełnomocnik strony, jako tożsame z pełnomocnictwem do reprezentacji strony w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Nie można też tej sytuacji traktować jako "oczywistej omyłki". Stąd też postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 28 października 2004 r. nie narusza prawa.
Ponadto podkreślić należy, że przedstawione wraz z zażaleniem pełnomocnictwo skarżących z dnia 8 listopada 2004 r. udziela umocowania "do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej (...) oraz do podejmowania wszelkich innych czynności przed sądami administracyjnymi", a zatem skarga kasacyjna podlegałaby i tak odrzuceniu. Stosownie bowiem do art. 220 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga kasacyjna, zgodnie z par. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 221 poz. 2193/ podlega opłacie stałej.
Natomiast z akt sprawy wynika, że skarga kasacyjna nie została opłacona. Zgodnie z art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Zgodnie z art. 175 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, co miało zapewnić profesjonalne przygotowanie środka odwoławczego i prawidłowe jego wniesienie do Sądu /w określonym terminie i należycie opłacone/. W niniejszej sprawie, pełnomocnik złożył skargę kasacyjną nie uiszczając od niej należnego wpisu, nie załączając pełnomocnictwa i odpisów skargi kasacyjnej. Pełnomocnictwo nieprawidłowe wraz z odpisami skargi zostały dostarczone do Sądu po wezwaniu do uzupełnienia braków skargi.
Trudno więc w tej sytuacji żądać, aby Sąd po raz kolejny wzywał pełnomocnika do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej, czy też poprawienia oczywistej omyłki, mając na uwadze przepisy art. 37 par. 1, art. 46 par. 3, art. 47 par. 1, art. 220 par. 1 i art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.