Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 11 września 2009 roku, sygn. akt II SA/Po 67/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi W. M. i D. M. uchylił decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] grudnia 2008 roku zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę oraz zasądził na rzecz skarżących kwotę 557 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Zażalenie na postanowienie w zakresie kosztów wnieśli W. M. i D. M. domagając się doliczenia do kwoty już zasądzonej 200 złotych oraz zasądzenia na ich rzecz kosztów postępowania zażaleniowego, tj. 100 złotych tytułem wpisu oraz 120 złotych tytułem wynagrodzenia pełnomocnika.
Postanowieniem z dnia 22 października 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił swoje wcześniejsze postanowienie w zakresie kosztów, zasądził na rzecz skarżących 757 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania oraz oddalił wniosek o zasądzenie skarżącym zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli W. M. i D. M. Skarżący podnieśli, że koszty postępowania zażaleniowego powinny zostać uznane przez Sąd I instancji za niezbędne do celowego dochodzenia przez nich swoich praw. Koszty te, wobec uwzględnienia przez Sąd skargi, powinny zostać zasądzone na rzecz skarżących na podstawie art. 200 w związku z art. 197 § 2 oraz art. 193 P.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
W przedmiotowej sprawie należy osobno rozważyć kwestię zwrotu opłaty za wniesione przez skarżących zażalenia oraz zwrotu wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika.
Po pierwsze zauważyć należy, że stosownie do art. 227 § 2 P.p.s.a. od zażaleń na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, nie pobiera się opłat sądowych. Zatem skarżący nie byli zobowiązani do uiszczenia opłat od przedmiotowych zażaleń. Jeżeli jednakże takie opłaty uiścili Sąd I instancji winien zwróci je stronie zgodnie z art. 225 P.p.s.a. Skarżący nie mogą domagać się zaliczenia wniesionych bezpodstawnie wpisów do kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia sprawy.
W kwestii wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika stwierdzić należy, że koszty postępowania zażaleniowego podlegają zaliczeniu do kosztów postępowania określonych w art. 200 P.p.s.a i jako takie powinny zostać uwzględnione przez Sąd I instancji przy wydawaniu postanowienia o kosztach (por. postanowienie NSA z dnia 3 grudnia 2009 roku, sygn. akt II OZ 1075/09). W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżących dwukrotnie wnosił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Oba te zażalenia zostały uwzględnione. Zatem na podstawie § 14 ust. 2 pkt 3 lit. d rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) jego wynagrodzenie wyniosło 240 złotych (dwukrotna stawka minimalna).
Z powyższych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.