Uzasadnienie
Dnia 11 września 2009 r. Sąd uchylił zaskarżoną przez W. M. i D. M. decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [..] 2008 r. i jednocześnie zasądził od organu na rzecz skarżących kwotę 557 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Od postanowienia o kosztach sądowych zawartego w pkt. II orzeczenia Sądu z dnia 11 września 2009 r. skarżący wnieśli zażalenie domagając się przyznania od organu na ich rzecz kwoty 757 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania oraz dodatkowo - o zasądzenie na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w kwocie 220 zł, obejmującej wpis od zażalenia i wynagrodzenie radcy prawnego.
Postanowieniem z dnia 22 października 2009 r. II SA/Po 67/09 Sąd uchylił w trybie autokontroli postanowienie własne w sprawie zwrotu kosztów postępowania i zasądził od Wojewody Wielkopolskiego z tego tytułu na rzecz skarżących kwotę 757 złotych. W punkcie III Sąd oddalił natomiast wniosek o zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania zażaleniowego.
Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem w przedmiocie kosztów postępowania zażaleniowego skarżący pismem z dnia 4 listopada 2009 r. wnieśli zażalenie co do punktu III postanowienia domagając się jego uchylenia w zaskarżonej części (w pozostałym zakresie postanowienie z dnia 22 października 2009 r. uprawomocniło się). Jednocześnie ponownie wnieśli o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, tym razem w kwocie powiększonej o koszty ponownego zażalenia i z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy (w części dotyczącej wynagrodzenia radcy prawnego).
Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2010 r. sygn. akt II OZ 1160/09 Naczelny Sąd Administracyjny uznał zażalenie za zasadne i uchylił zaskarżone postanowienie zawarte w punkcie III postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 października 2009 r. W pierwszej kolejności Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, że skarżący nie mogli domagać się zaliczenia wpisów wniesionych od zażaleń do kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia sprawy, ponieważ składane zażalenia były wolne od wpisów (art. 227 § 2 P.p.s.a.). Zaznaczył przy tym, że kwoty już uiszczone w tym zakresie Sąd pierwszej instancji powinien zwrócić wnoszącym.
Odnosząc się do kwestii wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że koszty te podlegają zaliczeniu do kosztów postępowania. Skoro w sprawie dwa zażalenia sporządzone przez radcę prawnego zostały uwzględnione, to stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) jego wynagrodzenie powinno wynieść 240 zł (dwukrotna stawka minimalna).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wnioski o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego okazały się zasadne, przy czym w zakresie tych kosztów uwzględniono wynagrodzenie radcy prawnego ustanowionego przez skarżących, a pominięto wpłacone wpisy od zażaleń, których skarżący nie mieli obowiązku uiszczać.
Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie zawarte w punkcie III postanowienia z dnia 22 października 2009 r. II SA/Po 67/09.
Stosownie do art. 190 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
W postanowieniu z dnia 11 stycznia 2010 r. uchylającym postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w punkcie III jednoznacznie wskazano, iż skarżącym przysługuje uprawnienie do żądania kwoty 240 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania od dwóch zażaleń obejmującego dwukrotną minimalna stawkę radcy prawnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. d rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu; Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Powyższe orzeczenie o kosztach Sąd oparł o art. 205 § 2 w zw. ze stosowanym odpowiednio art. 200 P.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny wskazał też, że zażalenia dotyczące kosztów postępowania złożone przez W. M. i D. M. w tej sprawie były wolne od wpisów. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowił zwrócić skarżącym kwoty pobrane tytułem wpisów od zażaleń na podstawie art. 255 P.p.s.a.
/-/B. Drzazga