Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę C. Ż. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy zameldowania. Sąd powołując się na treść art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wskazał, że skarżąca nie uzupełniła w terminie braku formalnych skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł i nadesłanie 1 odpisu skargi. Zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia ww. braków formalnych skargi zostały doręczone skarżącej w dniu 7 września 2015 r. W związku z tym termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upłynął skarżącej w dniu 14 września 2015 r., zaś skarżąca w wyznaczonym terminie nie wykonała powyższych obowiązków, bowiem wniosek o przyznanie prawa pomocy i kopię skargi nadała na poczcie dzień po terminie, tj. w dniu 15 września 2015 r.
Zażalenie na ww. postanowienie wniosła C. Ż., podnosząc, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało wysłane na wskazany przez nią adres do korespondencji i odebrał je dorosły domownik; skarżąca zaś otrzymała przesyłkę w innym terminie, ponieważ jest bezdomna i mieszka na parkingu w samochodzie. W tej sytuacji nie jest w stanie realizować podstawowych czynności życiowych. Dlatego uzupełniła braki z jednodniowym opóźnieniem i w konsekwencji wnosi o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
W zasadzie skarżąca w zażaleniu potwierdza, że dokonała uzupełnienia braków formalnych z jednodniowym opóźnieniem. Ponadto sama wskazuje, że Sąd prawidłowo zaadresował przesyłkę na adres do doręczeń wskazany przez skarżącą w skardze. W tych warunkach nie ulega wątpliwości, że Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie.
Pozostała argumentacja zażalenia zmierza natomiast do usprawiedliwienia przez skarżącą przyczyn z jakich doszło do niekwestionowanego uchybienia terminu. Tego rodzaju argumentacja może stanowić wyłącznie element innego niekonkurencyjnego względem zażalenia środka prawnego, a mianowicie wniosku o przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Zresztą w konkluzji przedmiotowego zażalenia skarżąca wprost wskazała, że wnosi o przywrócenie terminu. Niezależnie zatem od odrzucenia skargi, przedmiotem rozpoznania przez Sąd I instancji będzie wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.