Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 października 2008 r. odmówił J. M. przywrócenia terminu do złożenia sprzeciwu w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody M. z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że skarżąca pismem z dnia 1 września 2008 r. wniosła o "prolongatę terminu do złożenia sprzeciwu", zaś siedmiodniowy termin do złożenia sprzeciwu przewidziany art. 259 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", jest terminem ustawowym, nie podlegającym żadnym modyfikacjom. Dlatego też Sąd uznał, że skarżąca w istocie złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu, ponieważ jednak nie wskazała okoliczności, które uniemożliwiły jej wniesienie sprzeciwu w ustawowym terminie, jak również nie załączyła do wniosku przedmiotowego sprzeciwu, Sąd postanowił odmówić przywrócenia terminu.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła J. M. wnosząc o uchylenie i zmianę zaskarżonego postanowienia oraz o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie może zostać uwzględnione.
Stosownie do art. 85 ppsa czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku tym strona zobowiązana jest do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, w myśl art. 87 § 2.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowisko wyrażone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia należy uznać za zgodne z prawem. Sąd słusznie potraktował pismo skarżącej z prośbą o "prolongatę terminu do złożenia sprzeciwu" jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu, bowiem termin ten jest terminem zawitym i nie ulega ani przedłużaniu ani skracaniu. Słusznie również Sąd wskazał, iż wniosek skarżącej o przywrócenie terminu nie zawierał odpowiedniego uzasadnienia, nie zawierał bowiem uprawdopodobnienia braku winy w jego uchybieniu.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 ppsa.
Wskazać należy że w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został rozpoznany merytorycznie, a zatem może być ponownie złożony przez skarżącą.