Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 8 grudnia 2004 r. sygn. akt II SA/Gd 1692/03 oddalił skargę R. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 31 października 2003 r. nr DO III/K0208/K-1110619/4/03 w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji o odmowie przyznania uprawnień kombatanckich. Po ogłoszeniu wyroku skarżący został pouczony w sposobie i terminie jego zaskarżenia. Po złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku skarżący otrzymał w dniu 4 stycznia 2005 r. jego odpis wraz z uzasadnieniem oraz z pouczeniem na piśmie o sposobie i terminie jego zaskarżenia.
W związku ze złożeniem przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy zarządzeniem z dnia 11 stycznia 2005 r. został wezwany do złożenia określonych dokumentów źródłowych na okoliczność ustalenia jego stanu majątkowego, z zakreślonym 7-dniowym terminem wykonania. Ponieważ nie wykonał tego zobowiązania postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2005 r. odmówiono mu przyznania prawa pomocy. Postanowienie to wraz z pouczeniem o sposobie i terminie zaskarżenia otrzymał w dniu 15 kwietnia 2005 r. Natomiast dwa dni wcześniej doręczono skarżącemu wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 8 grudnia 2004 r.
Skarżący w dniu 18 maja 2005 r. złożył sprzeciw od postanowienia z dnia 13 kwietnia 2005 r. Sprzeciw ten postanowieniem z dnia 31 maja 2005 r. został odrzucony z uwagi na uchybienie terminu do jego złożenia (ponad miesiąc!). Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 września 2005 r. oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie o odrzuceniu sprzeciwu.
Zarządzeniem z dnia 29 grudnia 2005 r. skarżący ponownie został wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 8 grudnia 2004 r. R. K. zaskarżył to zarządzenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W zażaleniu zarzucił, że "w Postanowieniu z 9.09.05 r. Sąd pominął i nie odniósł się do mojego pisma z 18.05.05 r., w którym odpowiadam na Postanowienie WSA z 13.04.05 r., w którym uzasadniam niemożność poniesienia kosztów sądowych w kwocie 100 (sto) zł".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zażalenie skarżącego jest o tyle zasadne, że pozwoliło na uchylenie zaskarżonego zarządzenia z dnia 29 grudnia 2005 r. Jest to konieczne ponieważ w obiegu prawnym pozostaje zarządzenie z dnia 10 maja 2005 r. wzywające skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 8 grudnia 2004 r. (k. 37 akt sprawy). Zarządzenie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 13 maja 2005 r. i skarżący nie skorzystał z możliwości jego zaskarżenia mimo stosownego pouczenia w tej kwestii. Zarządzenie to podlega więc wykonaniu przez ściągnięcie należnej opłaty kancelaryjnej. Brak więc było podstaw do ponownego wezwania skarżącego do uiszczenia kwoty 100 zł z tego samego tytułu.
Wbrew twierdzeniom skarżącego zawartym w zażaleniu na zarządzenie z dnia 29 grudnia 2005 r. jego zażalenie, a właściwie sprzeciw na postanowienie z dnia 13 kwietnia 2005 r., nie dotyczy zarządzenia z dnia 10 maja 2005 r. i braku możliwości uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 8 grudnia 2004 r., lecz wyraźnie wskazuje na postanowienie odmawiające mu przyznania prawa pomocy. Stanowiska swojego w tym zakresie nie zmienił w zażaleniu na postanowienie z dnia 31 maja 2005 r. o odrzuceniu sprzeciwu. Kwestia ta została prawomocnie rozstrzygnięta postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 września 2005 r. sygn. akt II OZ 703/05 i brak jest podstaw prawnych aby orzeczenie to kwestionować.
Skarżący winien uważnie czytać doręczane mu orzeczenia wraz z pouczeniami o sposobie i terminie ich zaskarżania. Jeżeli nie mógł w terminie złożyć dokumentów na okoliczność ustalenia jego stanu majątkowego, to przed upływem zakreślonego terminu winien zwrócić się do sądu o jego przedłużenie. Skarżący winien zachować właściwą staranność w prowadzeniu swoich spraw, precyzyjnie formułować żądania i wnioski oraz przestrzegać terminów procesowych. Od postępowania zgodnie z obowiązującym prawem nie zwalnia go chlubna, jak twierdzi, działalność patriotyczna i polityczna.
Z tych też powodów na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 185 § 1 i art. 183 § 1 i § 2 pkt 3 ppsa należało uchylić zaskarżone zarządzenie.