Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 25 listopada 2013 roku, sygn. akt II SA/Kr 51/12 w punkcie 1. oddalił wniosek J. F. z dnia 19 lutego 2013 r. o zwolnienie od kosztów sądowych, a w punkcie 2. oddalił wniosek J. F. z dnia 22 kwietnia 2013 r. o zwolnienie od opłaty od zażalenia od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 kwietnia 2013 r. w sprawie ze skargi J. F. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] października 2012 r., w przedmiocie umorzenia postępowania.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący mimo wezwania Sądu do uzupełnienia braków wniosku, nie uzupełnił ich w terminie wyznaczonym przez Sąd nie składając żądanych dokumentów, a do czego był zobligowany m.in. zarządzeniem z dnia 10 września 2013 r. (k.267).
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J. F. wnosząc o jego uchylenie w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Przepis art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) stanowi, że wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Stosownie zaś do art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Warunkiem zastosowania sankcji określonej w art. 257 p.p.s.a. jest uprzednie wezwanie strony do uzupełnienia braków wniosku, co wynika wprost z treści powołanego przepisu.
W przedmiotowej sprawie z uwagi na to, że złożone wnioski o przyznanie prawa pomocy nie zawierały żadnych danych w rubrykach od 7 do 11, a więc dotyczących posiadanego majątku, uzyskiwanych dochodów oraz ponoszonych wydatków, niemożliwym było merytoryczne rozpoznanie wniosków. Wobec tego skarżący został wezwany do uzupełnienia obu wniosków poprzez przekazanie Sądowi dokumentów w postaci rachunków za okres ostatnich trzech miesięcy a dotyczących: zakupu energii elektrycznej, wody, gazu, abonamentu radiowo-telewizyjnego oraz innych udokumentowanych wydatków jak również do udzielenia wyjaśnień w zakresie tego, z jakich dochodów utrzymuje się skarżący i jego rodzina i jaka jest wysokość tych dochodów; kto opłaca rachunki za skarżącego i w jakiej wysokości z wyszczególnieniem na poszczególne rodzaje opłat; kto ponosi koszty utrzymania rodziny skarżącego.
Skarżący zobowiązany został również do podania numerów działek wraz z powierzchnią na terenie Krakowa i poza Krakowem będących jego własnością lub współwłasnością oraz samochodów zarejestrowanych na jego lub jego małżonkę.
Skarżący został wezwany do uzupełnienia ww. braków w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania.
Pomimo precyzyjnego wezwania Sądu, skarżący w zakreślonym terminie nie uzupełnił ww. braków wniosku.
Postępowanie sądowe, w tym również postępowanie w przedmiocie prawa pomocy, jest postępowaniem sformalizowanym, a ustawodawca uzależnił możliwość rozpoznania wniosku od sporządzenia go we wskazanej przepisami formie. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji nie miał innej możliwości, jak tylko ocenić merytorycznie złożony wniosek skarżącego przez jego oddalenie. Wniosek strony nie zawierał bowiem danych, co do stanu majątkowego i zdolności zarobkowych wnioskodawcy, a tym samym nie wykazywał podstaw do przyznania prawa pomocy, na co słusznie zwrócił uwagę w motywach swojego rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Powyższe oznacza, że zasadnie Sąd pierwszej instancji zaskarżonym postanowieniem oddalił obydwa wnioski o przyznanie prawa pomocy.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 z zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił.