Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 853/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie D. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 września 2014 r. o odrzuceniu sporządzonej osobiście skargi kasacyjnej D. W. i M. W. Na postanowienie o odrzuceniu zażalenia skarżący złożyli zażalenie w dniu [...] stycznia 2015 r. (data stempla urzędu pocztowego).
W okolicznościach prawomocnego rozstrzygnięcia o odmowie przyznania skarżącym prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych – postanowienie NSA z 14 kwietnia 2015 r. sygn. akt II OZ 250/15 - zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII z dnia 28 kwietnia 2015 r. wezwano skarżących solidarnie do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 29 grudnia 2014 r. w kwocie 100 zł. Wezwanie to skarżący odebrali w dniu [...] maja 2015 r., zatem termin do ich wykonania upływał z dniem 26 maja 2015 r.
W terminie do uiszczenia wpisu skarżący wnieśli zażalenie na ww. zarządzenie. Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2015 r., sygn. akt II OZ 557/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił to zażalenie. W związku z tym zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII z dnia 2 lipca 2015 r. wezwano skarżących do wykonania zarządzenia z dnia 28 kwietnia 2015 r. Wezwania skarżący odebrali 22 lipca 2015 r. (M. W.) i 23 lipca 2015 r. (D. W). Z uwagi na solidarny charakter zobowiązania termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 30 lipca 2015 r.
W dniu [...] lipca 2015 r. skarżący wnieśli zażalenie na zarządzenie z dnia 2 lipca 2015 r. Zostało ono pozostawione w aktach sprawy bez nadawania mu biegu, bowiem zarządzenie z dnia 2 lipca 2015 r. było niezaskarżalne.
Na podstawie informacji z Oddziału Finansowo – Budżetowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustalił, że do dnia 27 sierpnia 2015 r. skarżący nie uiścili kwoty 100 zł tytułem wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 29 grudnia 2014 r.
Postanowieniem z dnia 15 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie D. W. i M. W. na postanowienie z dnia 29 grudnia 2014 r. bowiem zgodnie z art. art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej jako P.p.s.a.) skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Na powyższe postanowienie z dnia 15 września 2015 r. D. i M. W. w dniu [...] października 2015 r. (data stempla pocztowego) wnieśli zażalenie, domagając się jego uchylenia bądź zmiany. Skarżący zwrócili uwagę na wadliwe ich zdaniem postępowanie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego przy wydawaniu decyzji i postanowień w sprawach dotyczących legalności budowy szamba na działkach graniczących z ich posesją. Ich zdaniem rażące naruszenia prawa jakiego dopuścił się GINB w prowadzonych przez lata postępowaniach uzasadnia uchylenie zaskarżonego postanowienia z dnia 15 września 2015 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 214 § 1 P.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Pismami podlegającymi opłacie są przede wszystkim skarga, skarga kasacyjna, zażalenie lub skarga o wznowienie postępowania, powodujące wszczęcie postępowania w danej instancji, od których pobiera się wpis (art. 230 i 231 P.p.s.a.). Zatem skarżący składając zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 29 grudnia 2014 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu wniesionej osobiście przez skarżących skargi kasacyjnej powinni dokonać wpisu.
Skarżący nie zostali zwolnieni z tego obowiązku bowiem prawomocnie odmówiono im prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów.
W przypadku braku opłaty Przewodniczący Wydziału wzywa zarządzeniem do uiszczenia wskazanej w nim opłaty stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a. Zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego w kwestii opłaty sądowej na mocy art. 227 § 1 i 2 P.p.s.a. nie podlega opłacie. Po prawomocnym oddaleniu przez NSA zażalenia na zarządzenie przewodniczącego wymienione w art. 220 § 1 P.p.s.a. ponowne wezwanie do uiszczenia opłaty od pisma jest zbędne. Strona powinna uiścić opłatę od pisma w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia sądu drugiej instancji (postanowienie NSA z dnia 21 lutego 2006 r., II GZ 14/06, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednak w przypadku skierowania do strony takiego wezwania na podstawie ponownego zarządzenia przewodniczącego w orzecznictwie nie uznaje się takiego zarządzenia za akt, o którym mowa w art. 220 § 1 i art. 227 § 1 P.p.s.a.(kolejne wezwanie do uiszczenia wpisu, na które przysługuje zażalenie), tylko za czynność materialno-techniczną polegającą na przypomnieniu stronie o konieczności wykonania prawomocnego zarządzenia w tym przedmiocie.
Dlatego też na zarządzenie wzywające do wykonania wcześniejszego prawomocnego zarządzenia w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu nie przysługuje zażalenie (postanowienie NSA z dnia 15 marca 2012 r., II OZ 186/12, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wówczas wniesione przez stronę zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału (czynność materialno-techniczną) należy uznać za niedopuszczalne i pozostawić je w aktach sprawy bez rozpoznania.
W konsekwencji, jeśli należna opłata sądowa od pierwotnie wniesionego zażalenia nie wpłynęła, to stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a., który mówi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd, wniesiony przez skarżących środek odwoławczy należało odrzucić postanowieniem.
Mając na uwadze opisany na wstępie stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy oraz powyższe rozważania NSA stwierdza, że zaskarżone postanowienie Sądu I instancji z 15 września 2015 r. jest prawidłowe. Nie ulega wątpliwości, że skarżący wnieśli zażalenie na postanowienie z dnia 29 grudnia 2014 r. i nie uiścili mimo wezwań należnej opłaty w wysokości 100 zł. Kwestionowanie zasadności skierowanego do nich zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 kwietnia 2015 r. okazało się bezpodstawne – oddalenie zażalenia przez NSA. W związku z tym kolejne zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 lipca 2015 r., w którym wzywa on do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 29 grudnia 2014 r. miało już charakter czysto techniczny – przypominający o konieczności wpłaty. Wówczas wniesione przez skarżących kolejne zażalenie na zarządzenie było niedopuszczalne i nie wywierało żadnych skutków prawnych. W tej sytuacji, w związku z brakiem wpisu od zażalenia z 26 stycznia 2015 r. prawidłowo Sąd I instancji stosując art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł o jego odrzuceniu.
Odnośnie do argumentacji zawartej w zażaleniu skarżących na obecnie zaskarżone postanowienie z dnia 15 września 2015 r. stwierdzić należy, że nie odnosi się ona w żaden sposób do kwestii istotnych dla oceny wad wydanego postanowienia. Skarżący wskazują na wadliwość wydanych w ich sprawie decyzji na etapie postępowania administracyjnego co nie było przedmiotem zainteresowania Sądu w zaskarżonym postanowieniu dotyczącym jedynie kwestii formalno -proceduralnych postępowania przed sądami administracyjnymi.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.