Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Gdańsku postanowieniem z dnia 19 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Gd 732/12 oddalił wniosek o wyłączenie sędziego WSA Doroty Jadwiszczok od orzekania w sprawie niniejszej ze skargi I. R. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] października 2012 r. [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych.
W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że na rozprawie, która odbyła się przed WSA w Gdańsku w dniu 12 czerwca 2013 r. skarżąca I. R. złożyła wniosek o wyłączenie sędziego WSA Doroty Jadwiszczok od rozpoznawania sprawy twierdząc, iż istnieją przyczyny wskazujące na istnienie stosunku osobowego, który mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Pani sędzia Dorota Jadwiszczok wchodziła bowiem w skład sędziowski w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 276/06 dotyczącej przebudowy poddasza strychowego w Sopocie w domu przy ul. [...] i w sprawie tej Sąd zabronił jej zabierać głos do końca rozprawy. Sędzia Dorota Jadwiszczok była również sędzia sprawozdawcą w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 424/09, gdzie wystąpiła o pozbawienie skarżącej statusu strony.
Wskazując na powyższe sąd I instancji stwierdził, że w omawianej sprawie stosownie do oświadczenia sędziego nie występują okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać wątpliwości co do jego bezstronności. Sędziego WSA Doroty Jadwiszczok nie łączą ze stroną postępowania jakiekolwiek stosunki osobiste a powołane we wniosku okoliczności nie uprawdopodobniają nawet ich istnienia. Fakt, że orzeczenia podjęte przez sędziego nie satysfakcjonują wnioskodawcy nie jest zaś wystarczającą podstawą do uwzględnienia wniosku.
W ocenie sądu I instancji podane przez skarżącą okoliczności nie mogą stanowić podstawy wyłączenia sędziego.
W dniu 2 lipca 2013 r. I. R. złożyła na powyższe postanowienie zażalenie, które następnie uzupełniła pismem z dnia 16 lipca 2013 r. (data stempla pocztowego).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W postępowaniu sądowoadministracyjnym kwestię wyłączenia sędziego normują przepisy art. 18 - 24 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: Ppsa). Wyczerpujący katalog przyczyn wyłączenia sędziego z mocy ustawy wymieniony został w art. 18 Ppsa, natomiast art. 19 Ppsa zakreśla tzw. względne przesłanki wyłączenia wskazując, że niezależnie od wymienionych w art. 18 Ppsa przyczyn wyłączenia, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
Wskazać należy, że wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Złożenie takich wyjaśnień miało miejsce w postępowaniu pierwszoinstancyjnym.
W niniejszej sprawie sędzia, którego wyłączenia domaga się skarżąca, złożyła oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 Ppsa, dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania w niniejszej sprawie i prawdziwość tych oświadczeń nie budzi żadnych wątpliwości. W tym miejscu wypada jedynie przytoczyć, że jak stwierdził Sąd Najwyższy: "autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z dnia 25 sierpnia 1971 r., I CZ 121/71, OSN z 1972 r., poz. 55).
Argumenty skarżącej zawarte we wniosku o wyłączenie sędziego nie mogą być w żaden sposób uznane za takie, które podważyłyby wiarygodność złożonego przez sędziego oświadczenia. Fakt orzekania przez sędziego objętego wnioskiem o wyłączenie w innej sprawie skarżącej, której rozstrzygnięcie zapadło nie po jej myśli, nie może być bowiem uznany za przesłankę dla uznania, że sędzia ten powinien zostać wyłączony od rozpoznawania tej sprawy, gdyż - zdaniem strony – jest nieobiektywny. W ocenie NSA w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek wyłączenia w odniesieniu do sędziego objętego wnioskiem skarżącej i prezentowane w tym zakresie stanowisko sądu I instancji należy podzielić.
Ponadto zauważyć trzeba, że w rozpoznawanym zażaleniu oraz jego uzupełnieniu skarżąca nie podniosła żadnych takich okoliczności, które poddawałyby w wątpliwość prawidłowość zajętego przez sąd I instancji stanowiska.
Skoro zatem postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 19 czerwca 2013 r. jest poprawne i zgodne z prawem, to mając te względy na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.