Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw S. S. na postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 czerwca 2015 r. w przedmiocie przyznania prawa pomocy.
Sąd, powołując się na treść art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wskazał, że niniejszej sprawie ww. postanowienie referendarza sądowego zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 czerwca 2015 r., a więc termin do wniesienia sprzeciwu upływał z dniem 29 czerwca 2015 r. Skarżący zaś nadał sprzeciw w dniu 30 czerwca 2015 r. Oznacza to, że skarżący wniósł sprzeciw po terminie, dlatego sprzeciw ten podlega odrzuceniu.
Zażalenie na ww. postanowienie wniósł S. S., podnosząc zarzuty i okoliczności dotyczące merytorycznej oceny swojej sytuacji finansowej zawartej w ww. postanowieniu referendarza sądowego. Skarżący nie odniósł się natomiast do terminowości swojego sprzeciwu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 259 § 2 p.p.s.a., sprzeciw wniesiony po terminie podlega odrzuceniu przez sąd.
W zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że skarżący wniósł sprzeciw od ww. postanowienia referendarza sądowego. Tak wniesiony sprzeciw na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.
Skarżący, wnosząc zaś zażalenie, nawet nie podjął próby podważenia ww. oceny. W zażaleniu odniósł się wyłącznie do oceny merytorycznej dotyczącej przyznania prawa pomocy zawartej w postanowieniu referendarza sądowego. Jednak z uwagi na wniesienie sprzeciwu po terminie, a w konsekwencji jego odrzucenie przez Sąd I instancji, przedmiotem postępowania zażaleniowego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym jest wyłączenie ocena, czy Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 259 § 2 p.p.s.a., wydając postanowienie z dnia 27 sierpnia 2015 r. o odrzuceniu sprzeciwu. W tak wywołanym postępowaniu zażaleniowym przedmiotem merytorycznej oceny jest wyłączenie ocena terminowości sprzeciwu. Przywołana w zażaleniu argumentacja pozostaje zatem bez wpływu na ocenę czy sprzeciw został wniesiony po terminie, a tym samym oznacza, że zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw co do oceny terminowości wniesienia sprzeciwu. Jednocześnie z akt sprawy wprost wynika, że sprzeciw został wniesiony po terminie. Tym samym brak było podstaw do przyjęcia, że ocena zawarta w zaskarżonym postanowieniu była wadliwą.
Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.