Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Stalowej Woli z dnia [...] nr [...] o nałożeniu na M. P. grzywny w celu przymuszenia w wysokości 8 777,33 zł z powodu uchylania się od wykonania obowiązku wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Stalowej Woli z dnia [...] znak: [...] nakazującej wyżej wymienionemu rozbiórkę, będącej jego własnością altany drewnianej o wym. 3,46 x 3,0 m wybudowanej na działce nr ewid. [...], położonej na terenie Rodzinnego Ogrodu Działkowego "[...] " w S. Pismem z dnia [..] r. skarżący wniósł skargę do WSA w Rzeszowie na postanowienie Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...]. W skardze M. P. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia PINB w Stalowej Woli.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 14 października 2014 r., na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), - dalej p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wnioskodawca nie wskazał konkretnych zdarzeń czy okoliczności, które potwierdziłyby, że w stosunku do niego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Zakwestionował jedynie zasadność wydanego przez organ I i II instancji postanowienia. Zatem M. P. nie wykazał ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonych rozstrzygnięć.
Sąd podkreślił, że zaskarżonymi postanowieniami nałożono na skarżącego obowiązek uiszczenia grzywny. Skarżący może zwolnić się od obowiązku wykonania nałożonej na niego grzywny w wysokości 8 777,33 zł poprzez wykonanie określonego w tytule wykonawczym obowiązku tj. rozbiórki drewnianej altany o wymiarach 3,46 x 3,0m wybudowanej na działce nr [...] w S. M. P. wniósł zażalenie na postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 14 października 2014 r. zarzucając naruszenie art. 61 § 3 poprzez odmowę wstrzymania wykonania decyzji, w sytuacji gdy z akt sprawy jednoznacznie wynika, iż zachodzą wskazane w tym przepisie przesłanki do jej wstrzymania. Skarżący podkreślił, że uiszczenie grzywny przy jego aktualnej sytuacji finansowej i zdrowotnej jego oraz jego rodziny, spowoduje trudne do odwrócenia skutki poprzez m.in. utratę płynności finansowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpatrywanej sprawie skarżący nie wykazał okoliczności, które stanowiłyby uprawdopodobnienie istnienia warunków do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Nie wynika to także z okoliczności i charakteru sprawy. Przesłanką wstrzymania wykonania orzeczenia jest ocena zmiany sytuacji strony skarżącej na skutek wykonania zaskarżonego aktu. Pogorszenie sytuacji finansowej strony spowodowane wykonaniem zaskarżonego postanowienia nie stanowi w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a przesłanki do jego wstrzymania. Strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonego aktu dotyczącego świadczenia pieniężnego, z natury "odwracalnego", mogłoby doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z treścią art. 126 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. Nr 229, poz. 1954) na wniosek zobowiązanego, który wykonał obowiązek, grzywny uiszczone lub ściągnięte w celu przymuszenia mogą być w uzasadnionych przypadkach zwrócone w całości lub w części. Nadto skarżący może uniknąć zapłacenia całej kwoty grzywny, wykonując egzekwowany obowiązek stosownie do art. 125 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Należy zauważyć, że regułą jest wykonalność ostatecznego rozstrzygnięcia organu administracji a wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji następuje wyjątkowo. Dlatego w rozpoznawanej sprawie nie bez znaczenia jest to, że orzeczona grzywna w celu przymuszenia dotyczy obowiązku nakazu rozbiórki drewnianej altany.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.