Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 października 2014 r., sygn. akt II SA/Go 640/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Gorzowie Wielkopolskim zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi G. D. na decyzję Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej LWINB) z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego.
W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] LWINB utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej PINB) w Świebodzinie z dnia [...] maja 2014 r. znak: [...] umarzającą postępowanie administracyjne prowadzone na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1409, dalej uPb) w sprawie wyrobów budowlanych – słupów drewnianych typ S12.1, wbudowanych w odgałęzienie nr 12 linii ŚN nr L-405 w miejscowości [...] gmina Świebodzin. Słupy te zostały posadowione w ramach powyższego odgałęzienia idącego przez działki o numerach [...],[...],[...],[...] i [...] w miejscowości [...], gmina Świebodzin, w ramach wykonania decyzji PINB w Świebodzinie z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...], nakazującej [...] w linii elektroenergetycznej średniego napięcia, odcinek: stacja trafo S- 4085 [...] – słup linii głównej nr [...], odgałęzienia idące przez wskazane wyżej działki wymienić drewniane słupy na sprawne technicznie.
Na powyższą decyzję LWINB w dnia [...] lipca 2014 r. G. D. wniósł skargę do WSA. W skardze podniósł, że istota sprawy dotyczy użycia słupów telegraficznych (teletechnicznych) zastosowanych jako energetyczne i niedopuszczonych do użycia w budownictwie. Zarzucił m.in., że roboty budowlane zostały wykonane w sposób istotnie odbiegający od przepisów prawa, do prac budowlanych zostały bowiem użyte słupy nie dość że nie dopuszczone do obrotu, to jeszcze niewłaściwe. W tej sytuacji PINB powinien nałożyć na inwestora obowiązek rozbiórki na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z ust. 7 uPb, bowiem omawianej budowli nie można doprowadzić do stanu zgodnego z prawem.
Wskazując na powyższe sąd I instancji stwierdził, że w niniejszej sprawie zasadnym okazało się zawieszenie postępowania z urzędu.
W ocenie tegoż sądu dopóki Naczelny Sąd Administracyjny nie wypowie się co do poglądu zawartego w uzasadnieniu nieprawomocnego wyroku II SA/Go 658/13, iż kwestia jakości i odpowiedniości zastosowanych materiałów nie mieści się w granicach tej sprawy i powinna być przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego (tym odrębnym postępowaniem jest właśnie postępowanie zakończone zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją LWINB z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...], wydaną na skutek prawomocnego wyroku WSA w Gorzowie z dnia 20 marca 2014 r., II SAB/Go 85/13), a tym samym nie rozstrzygnie prawomocnie tego zagadnienia, za przedwczesne należałoby uznać wypowiadanie się na ten temat przez WSA w kolejnym wyroku. Okoliczność ta, zdaniem sądu I instancji, uzasadnia zawieszenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Go 658/13 tym bardziej, że w przywołanej sprawie skarżący konsekwentnie prezentował również stanowisko, że przeprowadzona wymiana słupów stanowiła samowolę budowlaną, co podnosił także w skardze kasacyjnej.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł G. D. podnosząc, że nie ma żadnej zależności pomiędzy ww. postępowaniami.
W piśmie procesowym z dnia 27 października 2014 r., zatytułowanym jako: "odpowiedź na zażalenie G. D. z dnia 15 października 2014 r." Z. D. popiera zażalenie G. D. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej Ppsa), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W literaturze dotyczącej tego zagadnienia przyjęto stanowisko, iż regulacja powyższego przepisu dotyczy kwestii prejudycjalnej, czyli sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, będzie miało wpływ na wynik innego postępowania. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Jednakże zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej. (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz", Zakamycze 2005, s. 301-303).
Zawieszenie postępowania określone w art. 125 § 1 pkt 1 Ppsa ma charakter fakultatywny, bowiem ocena jego zasadności pozostawiona została uznaniu sądu, który wydając postanowienie w tej kwestii powinien rozważyć, czy w danym przypadku celowe jest wstrzymanie biegu sprawy (postanowienie NSA z dnia 16 maja 2013 r., sygn. akt II OZ 366/13). Fakultatywność zawieszenia nie oznacza jednak dowolności działania sądu w tej mierze. Omawiany przepis ma zastosowanie wówczas, gdy sąd orzekający nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia, jakie wyłoniło się lub powstało w toku postępowania sądowego. Dla sądu administracyjnego kwestią wstępną może być wyłącznie takie zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne, aby sformułować wypowiedź czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy przychylić się do stanowiska wyrażonego przez WSA w zaskarżonym postanowieniu, że dopóki Naczelny Sąd Administracyjny nie wypowie się co do poglądu zawartego w uzasadnieniu nieprawomocnego wyroku II SA/Go 658/13, iż kwestia jakości i odpowiedniości zastosowanych materiałów nie mieści się w granicach tej sprawy i powinna być przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego, a tym samym nie rozstrzygnie prawomocnie tego zagadnienia, za przedwczesne należałoby uznać wypowiadanie się na ten temat przez WSA w kolejnym wyroku. Okoliczność ta wpływa na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy w takim stopniu, że uzasadnia ona zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wypowiedzenie się przez Naczelny Sąd Administracyjny co do ww. poglądu zawartego w uzasadnieniu nieprawomocnego wyroku II SA/Go 658/13 rzutować będzie na ocenę tego zagadnienia dokonywaną w kolejnym wyroku przed WSA.
Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.