Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. C. na bezczynność Ministra Środowiska w przedmiocie udzielenia informacji dotyczących interpretacji obowiązującego prawa ochrony środowiska. Wnioskiem z dnia 10 września 2007 r. M. C. wystąpił o uzupełnienie w/w postanowienia, wskazując na nieuwzględnienie wielu zarzutów skarżącego skierowanych do Ministerstwa Środowiska.
Postanowieniem z dnia 25 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek o uzupełnienie postanowienia, podnosząc, iż Sąd odrzucił skargę M. C. ze względu na jej niedopuszczalność z racji braku kognicji sądu administracyjnego w jej rozpatrywaniu. Z tego powodu zbędne jest, aby w omawianym orzeczeniu miało być zamieszczone jakiekolwiek dodatkowe jeszcze rozstrzygnięcie.
Na powyższe postanowienie M. C. złożył zażalenie, podnosząc, iż ponieważ Sąd nie odniósł się do treści jego skargi, a zwłaszcza do niektórych argumentów sprawy, przeto zwrócił się do Sądu o uzupełnienie postanowienia, jednak Sąd bezzasadnie oddalił jego wniosek. Skarżący nie rozumie skąd na końcu uzasadnienia postanowienia znalazło się nazwisko J. M., który nie ma nic wspólnego ze sprawą.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie, od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Do postanowień stosownie do art. 166 cyt. wyżej ustawy stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż w orzeczeniu z dnia 31 sierpnia 2007 r. o odrzuceniu skargi nie brakowało dodatkowego orzeczenia, które Sąd powinien był zamieścić z urzędu, nie można również Sądowi zarzucić, że nie orzekł o całości skargi. Należy przy tym również zauważyć, iż wniosek o uzupełnienie orzeczenia nie może zmierzać do zmiany czy też uzupełnienia treści merytorycznej uzasadnienia orzeczenia. Odnosząc się do zamieszczeniu w zaskarżonym postanowieniu nazwiska J. M. należy wskazać, iż była to jedynie oczywista omyłka, która została sprostowana postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 października 2007 r.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.