Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 8 listopada 2016 r., sygn. akt II OZ 1275/16, oddalił zażalenie J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 18 sierpnia 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 869/12, którym Sąd pierwszej instancji odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z [...] marca 2012 r. w przedmiocie choroby zawodowej.
Skarżący na to postanowienie wniósł zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie, jako niedopuszczalne, należało odrzucić. Zgodnie bowiem z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Z przepisów powołanej ustawy nie wynika, aby zażalenie służyło na postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.). Tym samym wniesione przez skarżącego zażalenie na postanowienie NSA z 8 listopada 2016 r. jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze NSA, na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 i art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.