Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej: P.p.s.a., odrzucił skargę A. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej oraz umorzenia postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący, pomimo wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł oraz nadesłania czterech odpisów skargi, nie uzupełnił braków skargi. Konieczne było zatem jej odrzucenie.
A. G. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się zmiany zaskarżonego postanowienia w całości, uwzględnienie złożonego zażalenia i orzeczenie kontynuowania postępowania przez WSA w Warszawie, ewentualnie uchylenia zaskarżonego postanowienia i skierowania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Skarżący zarzucił rażące naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. przez jego błędną subsumcję i uznanie, że skarżący nie uczynił zadość wezwaniu Sądu i nie uzupełnił braków formalnych w zakreślonym terminie w sytuacji, kiedy skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych wywołanych wniesieniem skargi, zaś dopiero właściwe rozstrzygnięcie w tym zakresie winno skutkować dalszymi decyzjami Sądu w sprawie, w tym oceną poprawności i terminowości złożonej skargi; art. 7 K.p.a., co objawiło się niewszechstronnym zbadaniem okoliczności faktyczno-prawnych sprawy przez pominięcie okoliczności stosowania się skarżącego do wezwania, na co skarżący odpowiedział w terminie; naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik spraw, tj. art. 7 K.p.a. w zw. z art. 8 K.p.a. w zw. z art. 12 K.p.a. w zw. z art. 80, art. 127 § 3 i art. 107 § 3 K.p.a. polegające na uznaniu zaskarżonej odmowy [...] WINB z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] jako odpowiadającej przepisom prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 214 § 1 P.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Natomiast norma art. 220 § 1 P.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.).
Należy wskazać, że możliwość odrzucenia skargi na podstawie wyżej powołanego przepisu zaistnieje dopiero wtedy, gdy skarżący nie zastosuje się do wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, pod warunkiem że takie wezwanie zostanie do niego skierowane.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W judykaturze przesądzono, że niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Z tego stanowiska wynika, że nawet złożenie przez skarżącego wymaganych odpisów skargi po wyznaczonym terminie, o którym mowa w art. 49 § 1 P.p.s.a., ale przed odrzuceniem skargi, oznacza, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13, ONSAiWSA 2014/3/39, LEX nr 1404016, OSP 2014/9/84).
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 września 2017 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł oraz uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie czterech odpisów skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie z potwierdzeniem odbioru przesyłki oba wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 10 października 2017r. W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wpisu od skargi, ani nie złożył jej odpisów. Wbrew twierdzeniom skarżącego zawartym w zażaleniu, nie złożył on w terminie otwartym do uiszczenia wpisu wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W konsekwencji Sąd pierwszej instancji zasadnie zastosował art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. i odrzucił skargę.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.