Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 1001/11, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2011 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. W uzasadnieniu postanowienia wskazano w szczególności, że skarżący nie wykazali by wykonanie postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia mogło spowodować po stronie skarżących powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podnieśli, iż w sprawie nie wyjaśniono wszelkich wątpliwości i zgłoszonych zarzutów, w związku z czym wykonanie postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia może spowodować powstanie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ppsa sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.
Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że zasadnie Sąd I instancji uznał, iż strona skarżąca nie wykazała zaistnienia okoliczności, które uzasadniałyby wstrzymanie zaskarżonego aktu. W szczególności wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia nie uzasadniają zarzuty strony dotyczące nienależytego wyjaśnienia sprawy przez organy administracji.
Ponadto, jak prawidłowo wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, nałożone, a nieuiszczone lub nieściągnięte grzywny w celu przymuszenia podlegają umorzeniu (art. 125 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn. Dz.U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, ze zm.)
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa.