Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. II OZ 131/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie K. K., S. K. i K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 października 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 2975/12 o odmowie zmiany postanowienia referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie z 25 marca 2013 r. w przedmiocie prawa pomocy.
Pismem z dnia 2 marca 2014 r. K. K., K. K. i S. K. wnieśli sprzeciw od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2014 r. Skarżący wnieśli o uchylenie tego postanowienia, ponowne rozpatrzenie przez Naczelny Sąd Administracyjny ich zażalenia i przyznanie im prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Środek odwoławczy wniesiony przez skarżących jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu.
W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., przewidziano możliwość wniesienia sprzeciwu wyłącznie od zarządzeń i postanowień określonych w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a. wydawanych przez referendarzy sądowych w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy. Od postanowień wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny sprzeciw nie przysługuje. Również przepis art. 194 § 1 p.p.s.a. nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego. Postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego są więc prawomocne, ponieważ nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze (art. 168 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a.).
W związku z powyższym, wniesiony przez skarżących środek odwoławczy jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 i art. 197 § 2 p.p.s.a.