Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 1207/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Rzeszowie odrzucił wniosek Z. K. o przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO) w Tarnobrzegu z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy terenu.
W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 10 lutego 2016 r. odrzucono skargę Z. K. na opisaną w sentencji decyzję jako niedopuszczalną z powodu jej przedwczesnego wniesienia. Odpis orzeczenia doręczono skarżącemu 29 lutego 2016 r.
W piśmie z dnia 29 lutego 2016 r., uzupełnionym 17 marca 2016 r., skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, domagając się jednocześnie uznania skargi z dnia 7 sierpnia 2015 r. jako złożonej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Podał, że uchybienie terminu nie nastąpiło z jego winy, lecz z winy SKO w Tarnobrzegu. Do dnia wniesienia skargi nie otrzymał bowiem od organu odwoławczego odpowiedzi na wniosek z dnia 24 lipca 2015 r. o uzupełnienie zaskarżonej decyzji, a biorąc pod uwagę termin jej otrzymania termin do wniesienia skargi upływał 10 sierpnia. Postanowienie z 4 sierpnia 2015 r. w przedmiocie uzupełnienia na jego wniosek decyzji z dnia [...] czerwca 215 r. Kolegium nadało na poczcie dopiero 18 sierpnia 2015 r. Postanowienie to nie zawierało jednak pouczenia o terminie, w jakim należy wnieść skargę na ww. decyzję. Skarżący zwrócił się również o "wstrzymanie rozpoczęcia biegu terminu do złożenia zasugerowanej kasacji" do czasu rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu.
Wskazując na powyższe sąd I instancji uznał przedmiotowy wniosek za niedopuszczalny, gdyż nie zmierzał on do przywrócenia terminu do dokonania czynności podjętej przez stronę po upływie terminu, lecz – jak wynika z postanowienia tegoż sądu z dnia 10 lutego 2016 r., podjętej przedwcześnie.
Zdaniem sądu I instancji przedwczesne wniesienie skargi nie spowodowało dla skarżącego ujemnych skutków procesowych, gdyż miał on możliwość ponownego podjęcia takiej czynności procesowej w określonym prawem terminie, tj. po otrzymaniu postanowienia Kolegium w przedmiocie swojego wniosku o uzupełnienie decyzji z dnia [...] czerwca 2016 r. Ze stanowiska skarżącego sąd wojewódzki wywiódł, że czynności tej dotychczas jednak nie ponowił, a tylko wtedy mógłby ewentualnie ubiegać się o przywrócenie uchybionego terminu, gdyby sytuacja taka rzeczywiście miała miejsce.
Zażalenie na powyższe postanowieniem złożył - reprezentowany przez pełnomocnika – Z. K., wnosząc o jego uchylenie i zmianę, nie zgadzając się ze stanowiskiem sądu I instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej Ppsa) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 Ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Zgodnie z art. 88 Ppsa spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Przez niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu należy rozumieć złożenie wniosku w przypadku, gdy strona nie uchybiła terminowi – a contario 86 § 1 Ppsa (vide uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II GPS 5/09, publ. ONSAiWSA z 2010 r. Nr 3, poz. 40).
Zgodnie z art. 53 § 1 Ppsa skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Natomiast zgodnie z art. 111 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23, dalej K.p.a.) strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach (§ 1). Organ administracji publicznej, który wydał decyzję, może ją uzupełnić lub sprostować z urzędu w zakresie, o którym mowa w § 1, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji (§ 1a). Uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia (§ 1b) W przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w § 1b, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia (§ 2).
W przedmiotowej sprawie skarżący po wydaniu zaskarżonego postanowienia SKO w Tarnobrzegu z dnia [...] czerwca 2015 r. złożył wniosek w trybie art. 111 K.p.a. o uzupełnienie postanowienia o dodatkowe rozstrzygnięcie. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r. organ odmówił uzupełnienia postanowienia z dnia [...] czerwca 2015 r. Termin do wniesienia skargi, zgodnie z art. 111 § 2 K.p.a., rozpoczął bieg w dniu doręczenia skarżącemu postanowienia Kolegium z dnia [...] sierpnia 2015 r., co miało miejsce dopiero w dniu 2 września 2015 r. Tymczasem skargę nadano w dniu 10 sierpnia 2015 r., nie czekając na doręczenie postanowienia w przedmiocie wniosku zgłoszonego w dniu 24 lipca 2015 r., tj. w terminie określonym w art. 111 § 1 K.p.a. Skargę do WSA na postanowienie z dnia [...] czerwca 2015 r. skarżący wniósł w dniu 7 sierpnia 2015 r. Z uwagi na to, że rozpoznawany wniosek nie dotyczył w istocie uchybienia terminu do wniesienia skargi, nie jest możliwe "uznanie" skargi z dnia 7 sierpnia 2015 r. jako złożonej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, tj. stanowiącej dopełnienie braku formalnego, o którym mowa w art. 87 § 4 Ppsa. Zatem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, w sytuacji gdy skarga została wniesiona przedwcześnie, nie mógł być skutecznie wniesiony.
A zatem, postanowienie sądu I instancji odrzucające przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, jest prawidłowe.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 Ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.