Uzasadnienie
Postanowieniem 22 listopada 2016 r., sygn. akt II OZ 1323/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Z. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 25 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 1207/15 o odrzuceniu wniosku o przywróceniu terminu do wniesienia skargi.
W dniu 2 stycznia 2017 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył wniosek o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2016 r., poprzez uzupełnienie treści jego uzasadnienia. W ocenie strony skarżącej Sąd nie wyjaśnił faktu braku pouczenia w postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO) w Tarnobrzegu z dnia [...] sierpnia 2015 r. o odmowie uzupełnienia decyzji, że termin do wniesienia skargi na decyzję tego organu z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy terenu, biegnie dopiero od dnia jej otrzymania.
Dalej skarżący wskazuje, że Naczelny Sąd Administracyjny nie wyjaśnił dlaczego postanowieniem z dnia 10 lutego 2016 r. WSA w Rzeszowie odrzucił skargę. Następnie podnosi, że 18 maja 2016 r. złożył do SKO w Tarnobrzegu wniosek o przywrócenie terminu (pismo datowane na 16 maja 2016 r.) wraz ze skargą do WSA (1 egz.), natomiast WSA w Rzeszowie jak i Naczelny Sąd Administracyjny nie odnieśli się w ogóle do tej kwestii.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm., dalej Ppsa), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W myśl art. 166 Ppsa, do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Z mocy natomiast art. 193 Ppsa przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Brzmienie cytowanych przepisów jednoznacznie wskazuje na to, że uzupełnić można tylko sentencję postanowienia, a nie jego uzasadnienie. W szczególności nie można żądać uzupełnienia treści uzasadnienia postanowienia, poprzez zamieszczenie w nim określonych – żądanych przez stronę postępowania – kwestii, bowiem takie działanie w istocie zmierza nie do uzupełnienia, lecz do zmiany uzasadnienia poprzez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności.
Przechodząc od rozważań ogólnych na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2016 r. zawiera wszystkie wymagane prawem elementy, ponieważ rozstrzyga o całości zażalenia Z. K., poprzez jego oddalenie. Analiza wniosku o uzupełnienie tego postanowienia wskazuje, że skarżący w istocie zmierza do uzupełnienia jego uzasadnienia o określone przez niego treści. Jak wyżej wskazano, w świetle art. 157 § 1 Ppsa tego rodzaju żądanie jest jednak niedopuszczalne.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 157 § 1 w związku z art. 64 § 3 i art. 193 Ppsa, postanowił jak w sentencji.