Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej: P.p.s.a., odrzucił skargę kasacyjną [...] sp. z o.o. w [...] od wyroku WSA w Kielcach z dnia 28 czerwca 2017 r. oddalającego skargę [...] sp. z o.o. w [...] na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2017r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 9 sierpnia 2017 r. skarżąca spółka została wezwana, na podstawie art. 49 § 1 i 4 w związku z art. 176 § 2 i art. 177a P.p.s.a. do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie 3 egzemplarzy wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 21 sierpnia 2017 r. W wyznaczonym terminie pełnomocnik złożył 3 egzemplarze odpisów skargi kasacyjnej, nie zawierające ww. wniosku albo oświadczenia, mimo że w piśmie przewodnim z dnia 22 sierpnia 2017 r. wskazał, że składa 3 egzemplarze wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie. Z tych powodów zasadne było odrzucenie skargi kasacyjnej.
Skarżąca spółka wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je na podstawie art. 194 § 1 pkt 1a w związku z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., w całości i domagając się jego zmiany oraz przyjęcia do rozpoznania złożonej skargi kasacyjnej. Skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, że z uwagi na niedołączenie odpisów wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie skarga ta powinna podlegać odrzuceniu. Wskazała, że w piśmie przewodnim z 22 sierpnia 2017 r. ponownie wyrażono wolę rozpoznania skargi kasacyjnej na rozprawie, a w skardze immanentnie zawarty jest postulat rozpoznania skargi na rozprawie, nie złożono wniosku o zrzeczenie się rozprawy. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca powołała szereg orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazujących, że w razie niewniesienia przez stronę odpowiedniej ilości odpisów pisma, to sąd powinien wykonać brakujące odpisy celem doręczenia pozostałym stronom.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 176 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, a także wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Ponadto skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy (art. 176 § 2 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 177a P.p.s.a., w sytuacji, gdy skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 P.p.s.a.).
Skarżąca wniosła skargę kasacyjną, w której, wbrew twierdzeniom podniesionym w zażaleniu, nie zawarła wniosku o rozpoznanie jej na rozprawie, ani oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Wniosek taki albo oświadczenie powinny być wyraźnie wskazane w treści skargi kasacyjnej, a rolą Sądu nie jest poszukiwanie czy też domniemywanie intencji skarżącej. Zasadnie zatem skarżąca została wezwana do uzupełnienia powyższego braku skargi kasacyjnej w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia.
Konieczność zaś dołączenia tego pisma w 3 egzemplarzach jest konsekwencją reguły zawartej w art. 47 P.p.s.a., statuującej wymóg dołączenia do pisma strony odpowiedniej liczby załączników dla doręczenia ich stronom. Stąd odpowiednio można zastosować tezę uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, wedle której niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (zob. postanowienie NSA z dnia 11 lipca 2017 r., sygn. akt I OZ 1110/17). Powołane przez skarżącą liczne orzecznictwo, wobec treści ww. uchwały, straciło na aktualności.
Ze względu na to, że skarżąca nie uzupełniła w zakreślonym terminie braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez złożenie 3 egzemplarzy wniosku o rozpoznanie sprawy na rozprawie, stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Nawet gdyby uznać pismo przewodnie z dnia 22 sierpnia 2017 r. za wniosek o rozpoznanie sprawy na rozprawie, to należy wskazać, że zostało ono złożone w jednym egzemplarzu, zatem nie stanowi prawidłowego wykonania wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
- - ---------------------- 3