Uzasadnienie
W dniu 17 września 2010 roku B.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] sierpnia 2010 roku uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wodzisławiu Śląskim z dnia [...] września 2009 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki i stwierdzającą wykonanie obowiązku określonego w decyzji organu I instancji z dnia [...] kwietnia 2006 r.
Zarządzeniem z dnia 8 października 2010 roku Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Skarżący złożył zażalenie na powyższe zarządzenie. Wskazał między innymi, że ma wątpliwości, czy w postępowaniu przysługuje mu status świadka czy też strony. Wielokrotnie był wzywany przez sądy jako świadek i nie ponosił w związku z tym żadnych kosztów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), wpis stały w sprawach z zakresu skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury wynosi 500 zł. Zasadnie zatem Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu właśnie w tej wysokości.
Skarżący w treści zażalenia nie podniósł żadnych argumentów zmierzających do zakwestionowania kwoty wpisu objętego wezwaniem, w istocie ograniczając się do wątpliwości co do swojego statusu w postępowaniu oraz argumentów dotyczących merytorycznej zasadności skargi. Nie ulega wątpliwości, że skarżący ma w postępowaniu status strony, bowiem jest autorem skargi do sądu i to z jego inicjatywy wszczęte zostało postępowanie sądowoadministracyjne. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie zna instytucji świadka. Zasadą jest natomiast, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem. Wyjątki od tej zasady w odniesieniu do określonych podmiotów zostały przewidziane w art. 239 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jednak przepis ten nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie.
Kolejnym wyjątkiem od zasady obowiązku ponoszenia kosztów sądowych jest instytucja zwolnienia od kosztów sądowych w ramach prawa pomocy. W treści wezwania do usunięcia braków formalnych skargi (odpis k. 12 akt sądowych) pouczono stronę o możliwości złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, a skarżący nie skorzystał z tej możliwości.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.