Uzasadnienie
A. G. i H. H. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy.
Zarządzeniem z dnia 12 października 2016 r. sygn. akt II SA/Rz 1005/16 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.; dalej: rozporządzenie).
Pismem z dnia 8 listopada 2016 r. H. H. złożył zażalenie na powyższe zarządzenie. Wskazał, że wezwanie do uiszczenia wpisu powinno zawierać krótkie uzasadnienie, wskazujące na podstawę żądania opłaty w wyznaczonej wysokości. Jego zdaniem zaskarżone zarządzenie nie tylko nie zawiera takiego uzasadnienia, ale i przywołane przepisy nie rozstrzygają, jaka kwota obciąża zainteresowane strony i czy są to tylko osoby fizyczne, czy też instytucje i osoby prawne mające interes w sprawie. Skarżący wniósł ponadto o sprecyzowanie, "kogo dotyczy opłata wpisu w wys 500 zł, jeśli w dokumentacji pierwotnej W.S.A. w Rzeszowie wymienia 16 zainteresowanych przez <> 16 egzemplarzy skargi".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 214 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. Stosownie zaś do art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku Przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Jak stanowi art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu określone zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.). Zgodnie z treścią § 2 ust. 3 pkt 1 tego rozporządzenia wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zagospodarowania przestrzennego wynosi 500 zł.
Z akt sprawy wynika, że sprawa, w której wniesiono skargę, jest sprawą z zakresu zagospodarowania przestrzennego. Przedmiotem skargi jest bowiem decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] kwietnia 2016 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla opisanego w niej zamierzenia inwestycyjnego, wydana na podstawie art. 4 ust. 2 pkt 2, art. 59 ust. 1 i art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2015 r., poz. 199 z późn. zm.). W tej sytuacji Przewodniczący Wydziału prawidłowo ustalił wysokość należnego w niniejszej sprawie wpisu sądowego od skargi na kwotę 500 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 2 cyt. rozporządzenia.
Wbrew ocenie skarżącego odesłanie do stosownych przepisów rozporządzenia stanowi wystarczające uzasadnienie wysokości wpisu sądowego objętego wezwaniem. Pamiętać należy, że doręczenie stronie wezwania do uiszczenia wpisu w określonej wysokości od pisma procesowego, w tym od skargi, jest równoznaczne z doręczeniem odpisu zarządzenia przewodniczącego w tym przedmiocie, od którego strona w terminie 7 dni może wnieść zażalenie. Na podstawie art. 167 p.p.s.a. przepis art. 163 § 2 zdanie drugie, wymagający uzasadnienia doręczanych postanowień podlegających zaskarżeniu, stosuje się jedynie odpowiednio do zarządzeń przewodniczącego.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uzasadnienie zarządzenia określającego wielkość wpisu sprowadzałoby się w istocie do przytoczenia podstawy prawnej wynikającej z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., co oznacza, że nie wymaga ono uzasadnienia (por. postanowienia NSA: z dnia 25 lutego 2005 r., sygn. akt I FZ 10/05; z dnia 11 stycznia 2012 r., sygn. akt II FZ 857/11 i z dnia 13 listopada 2012 r., sygn. akt II OZ 976/12; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Niezasadny jest ponadto zarzut, że zaskarżone zarządzenie nie wskazuje, kto jest zobowiązany do uiszczenia wpisu sądowego w niniejszej sprawie. Przywołane wyżej przepisy art. 214 § 1 i 2 p.p.s.a. rozstrzygają tę kwestie jednoznacznie, wskazując, że do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie, przy czym jednej opłacie podlega pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. Zarządzenie z dnia 12 października 2016 r. nader czytelnie wskazuje, że jest ono skierowane do skarżących w osobach A. G. i H. H. W zarządzeniu określono także, że skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego, co oznacza, że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia drugą osobę z obowiązku jego uiszczenia. Sugerowanie zatem, że do uiszczenia wpisu sądowego od ich skargi mogłyby być zobowiązane inne osoby, mające w postępowaniu sądowym status uczestnika postępowania, jest niezrozumiałe i nie znajduje oparcia w przepisach prawa.
Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.