Uzasadnienie
II OZ 1358 / 10
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 28 października 2010 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącej H. Z. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
W uzasadnieniu powyższego zarządzenia wskazano, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy w ww. zakresie skarżąca zawarła w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 maja 2010 r., wezwano skarżącą do uzupełnienia braków wniosku poprzez wypełnienie załączonego, urzędowego formularza "PPF" w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W zaskarżonym zarządzeniu wydanym na mocy art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) wskazano na treść art. 260 i art. 252 § 2 p.p.s.a. i podkreślono, że skarżąca pomimo wezwania do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, nie nadesłała wypełnionego wniosku w zakreślonym, siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem 5 października 2010 r.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosła H. Z. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z treścią art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Natomiast zgodnie z art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 21 kwietnia 2008 r. (sygn. akt I OPS 1/08, ONSAiWSA 2008 r. z. 5, poz.
74) niezachowanie określonego w art. 252 § 2 p.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, jak to miało miejsce w okolicznościach niniejszej sprawy, jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w związki z art. 257 tej ustawy, który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu, bez względu na to, czy wniosek złożyła osoba fizyczna, czy osoba prawna lub inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej.
W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarżąca, mimo skierowanego do niej wezwania, nie uzupełniła braków wniosku o przyznanie prawa pomocy i nie nadesłała wymaganego, urzędowego formularza PPF, uprzednio przesłanego jej w dniu 8 czerwca 2010 r. W tej sytuacji wobec dyspozycji art. 257 p.p.s.a., zasadnie pozostawiono wniosek skarżącej bez rozpoznania. Prawidłowość powyższej oceny skarżonego zarządzenia nie została podważona w rozpoznawanym zażaleniu, natomiast argumentacja w nim podniesiona pozostaje bez związku z przedmiotem rozpoznawanego środka zaskarżenia.
Z przedstawionych powyżej przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw.