Uzasadnienie
H. Z. wniosła pismem z dnia 26.05.2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę o wznowienie postępowania sądowoadministarcyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 21 marca 2003r. w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 678/99, w którym jak zaznaczyła, nie była uczestnikiem. Podniosła, że orzeczenie to narusza jej prawa. Wyjaśniła, że nieruchomość, w stosunku do której wydane zostało orzeczenie Sądu, położona w A o powierzchni 03372 ha wraz z budynkiem mieszkalnym i gospodarczym stanowi wyłączną jej własność. Nabyła ją na podstawie spadku po ojcu J. K. Z akt sprawy II SA/Kr 678/09 wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie wydał w dniu 21.03.2003r. wyrok, na mocy którego uchylił zaskarżoną przez K. K. decyzję Wojewody z 04 grudnia 1998r. znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 13.11.1998r. znak [...] orzekającą o odmowie wymeldowania H. Z. z pobytu stałego z domu o nr [...] w A. Z protokołu rozprawy z dnia 10.03.2003r. wynika, że H. Z., prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy, stawiła się osobiście.
Ogłoszenie wyroku zostało odroczone na dzień 21.03.2003r. W dniu 27.03.2003r. skarżąca odebrała w/w wyrok wraz z uzasadnieniem, w stosunku do którego wniosła "apelację", odrzuconą następnie postanowieniem z dnia 24.11.2003r. Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 27 lipca 2010r. sygn. akt III SA/Kr 387/10 odrzucił skargę H. Z. o wznowienie postępowania sądowoadministarcyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 21 marca 2003r. sygn. akt II SA/Kr 678/99, która w treści również wskazywała na niebranie udziału skarżącej w postępowaniu zakończonym tym wyrokiem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1271) w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym przed dniem 1 stycznia 2004 r. orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 2 tj. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270).
Zgodnie z art. 270 ustawy tej ustawy wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem jest możliwe jedynie wyjątkowo, to jest w przypadku zaistnienia tzw. ustawowych podstaw wznowienia wymienionych kolejno, w art. 271 w/w ustawy, z powodu nieważności:
- 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia;
- 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe, w art. 272 gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, w art. 273 gdy:
- 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym;
- 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa.
Ponadto można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy.
Termin na wniesienie skargi o wznowienie określony jest w art. 277 w/w ustawy w ten sposób, że należy ją wnieść w terminie 3 – miesięcznym liczonym od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.
Badaniu przez Sąd podlega w pierwszej kolejności czy skarga zawiera ustawowe podstawy wznowienia oraz czy jest wniesiona w terminie. Zgodnie z art. 280 w/w ustawy w sytuacji braku jednej z tej przesłanek Sąd odrzuca skargę o wznowienie.
W ocenie Sądu zachodzi w niniejszej sprawie podstawa do odrzucenia skargi o wznowienie postępowania z uwagi na uchybienie terminowi do jej wniesienia. Skarżąca wskazuje za podstawę wznowienia nieuczestniczenie w postępowaniu sądowym w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 678/99, zatem termin na wniesienie skargi o wznowienie winien być liczony od dnia odbioru przez nią odpisu wyroku Sądu z 21 marca 2003r. tj. od dnia 27.08.2003r., gdyż należy przyjąć, że w tym dniu dowiedziała się o orzeczeniu Sądu.
Wniesienie skargi o wznowienie postępowania sądowoadministarcyjnego w sprawie zakończonej w/w prawomocnym orzeczeniem dopiero w maju 2010r. powoduje, że należy przyjąć, iż skarga jest wniesiona uchybieniem terminowi i jako taka podlega na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a odrzuceniu.
Należy przy tym zauważyć, że Sąd orzekał już w przedmiocie skargi H. Z. o wznowienie postępowania sądowoadministarcyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 21 marca 2003r. w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 678/99, odrzucając skargę z powodów tożsamych z rozpoznawaną obecnie sprawą.