Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w wyniku rozpoznania zażalenia Burmistrza Gminy G. uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 23 października 2008 r., którym zawieszone zostało postępowanie sądowe w sprawie ze skargi Burmistrza Gminy G. na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia [...] kwietnia 2008 r. w przedmiocie odmowy wydania nakazu rozbiórki ogrodzenia.
Pismem z 21 stycznia 2009 r. Burmistrz G. wniósł o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2009 r. w przedmiocie kosztów postępowania, podnosząc, że w zażaleniu zwrócił się o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W świetle art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje w przypadku, gdy sąd nie orzekał o kosztach, mimo że istnieje podstawa do zasądzenia kosztów, a strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania.
Zgłoszony w rozpoznawanej sprawie przez Burmistrza G. wniosek jest nieuzasadniony, albowiem brak jest podstaw, by przyjąć, że w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2009 r. zamieszczone być powinno dodatkowe orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania. Ocena ta wynika z faktu, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego między stronami wobec braku podstawy prawnej do wydania tego rodzaju orzeczenia. Podstawy do rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów postępowania zażaleniowego w sprawie z zażalenia na postanowienie w szczególności nie mogą stanowić przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Przepisy te wiążą bowiem wyraźnie zwrot kosztów postępowania kasacyjnego z zaskarżeniem wyroku, a to kto jest obowiązany do zwrotu kosztów zależy od treści wyroku sądu I instancji. Przepisy te w oczywisty sposób nie mogą mieć zatem zastosowania do kosztów postępowania zażaleniowego w przypadku zaskarżenia postanowienia sądu o zawieszeniu postępowania. W takim przypadku Naczelny Sąd Administracyjny nie orzeka o zwrocie kosztów postępowania także wówczas, gdy skarżący zgłosił w zażaleniu wniosek o przyznanie kosztów.
Należy mieć jednocześnie na uwadze, że stronie mogą być zwrócone koszty, jakie poniosła w związku z wniesieniem zażalenia na postanowienie sądu I instancji. Może to nastąpić wówczas, gdy w wyniku rozpoznania sprawy, sąd uwzględni skargę, a więc skarżącemu będzie przysługiwał od organu zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, na podstawie art. 200 p.p.s.a. Do niezbędnych kosztów postępowania poniesionych przez skarżącego w takim przypadku należy zaliczyć między innymi poniesione koszty związane z wniesieniem zażalenia na postanowienie (w przedmiocie zawieszenia postępowania sądowego), które zostało uwzględnione.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek o uzupełnienie postanowienia na podstawie art. 157 w związku z art. 193 p.p.s.a.