Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 9 maja 2017 r. wezwano R. P. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 1 marca 2016 r. Na zarządzenie to R. P. wniósł zażalenie, które zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2017 r., sygn. akt II OZ 660/17.
Następnie zgodnie z zarządzeniem z dnia 14 sierpnia 2017 r. (wykonanym pismem z dnia 16 sierpnia 2017 r.) wezwano R. P. do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 9 maja 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 1 marca 2016 r. w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 24 sierpnia 2017 r., informując, że niniejsze wezwanie jest niezaskarżalne, a nieuiszczenie wpisu spowoduje odrzucenie zażalenia.
R. P. wniósł zażalenie na zarządzenie z dnia 14 sierpnia 2017 r.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił zażalenie R. P. na ww. zarządzenie o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu jako niedopuszczalne, ponieważ na tego rodzaju zarządzenie nie przysługuje zażalenie.
Zażalenie na ww. postanowienie z dnia 5 września 2017 r. wniósł R. P., domagając się jego uchylenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do treści art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w katalogu zawartym w tym przepisie. Przepisy art. 173-197 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia.
Należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, że na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w przedmiocie wezwania do wykonania obowiązku określonego w innym prawomocnym zarządzeniu, zażalenie nie przysługuje.
Przedmiotowe zarządzenie, będące w istocie zarządzeniem wzywającym do wykonania obowiązku określonego w innym zarządzeniu nie zostało wymienione w powyższych przepisach jako podlegające zaskarżeniu. Tego rodzaju zarządzenie nie mieści się też w kategorii zarządzeń, o których mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a., nie jest więc zaskarżalne na podstawie art. 227 tej ustawy. W żadnym miejscu ustawa nie przewiduje możliwości zaskarżenia takiego zarządzenia. Tym samym zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a.
Odnośnie zaś sprostowania wskazania wymaga, że zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym – art. 156 § 2 p.p.s.a.
Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące w sentencji orzeczenia (np. niewłaściwe, niedokładne określenie daty, określenie żądania, itp.), jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność.
Nie ulega wątpliwości, że zaskarżone postanowienie dotyczy zarządzenia z dnia 14 sierpnia 2017 r. a nie "z dnia 9 maja 2017 r.", co wynika z akt sprawy, tj. złożonego zażalenia, a także uzasadnienia zaskarżonego postanowienia. Ponadto z akt sprawy wynika, że postanowienie o odrzuceniu skargi zapadło dnia 1 marca 2016 r., a nie jak wskazał w uzasadnieniu Sąd I instancji "dnia 1 marca 2017 r.".
Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. O sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej orzeczono na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a.