Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 września 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 2010/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Warszawie oddalił skargę D. W., M. W., M. W. i J. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.
Pismem z tego samego dnia D. W. wniosła o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w przedmiotowej sprawie.
Zarządzeniem z dnia 7 września 2017 r. Przewodniczący Wydziału VII WSA w Warszawie wezwał skarżącą do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, w terminie 7 dni.
Powyższe zarządzenie stało się przedmiotem zażalenia D. W. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w który wnosi o jego uchylenie i zmianę, bowiem do niniejszej sprawy został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, Ppsa), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Oznacza to, że strony obligowane są do ponoszenia kosztów sądowych stosownie do swojego udziału w postępowaniu, o ile przepisy nie zwalniają ich z tego obowiązku.
Zgodnie z treścią art. 234 § 2 Ppsa opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. Powyższego obowiązku nie mają jedynie podmioty ustawowo zwolnione od kosztów sądowych (art. 239 Ppsa) lub te, które uzyskały prawo pomocy obejmujące takie zwolnienie (art. 241 - 245 Ppsa).
Odnosząc się do argumentacji zażalenia należy zauważyć, że w niniejszej sprawie skarżąca kilkakrotnie składała wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym i wnioski te były rozpoznawane przez WSA w Warszawie odmownie.
Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 Ppsa, orzekł jak w sentencji.