Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 listopada 2007 r. zatytułowanym jako "Uzupełnienie do skargi" J. i S. N. zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wstrzymanie egzekucji, jaką jest wykonanie zastępcze, do czasu rozpoznania całej sprawy.
Pismem z dnia 22 listopada 2007 r., w wykonaniu zarządzenia Sędziego, z dnia 22 listopada 2007 r., zwrócono się do skarżących o wskazanie jakiego konkretnego aktu administracyjnego wstrzymania wykonania się domagają, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Zarządzeniem Sędziego WSA w Warszawie z dnia 14 stycznia 2008 r. pozostawiono bez rozpoznania pismo skarżących z dnia 13 listopada 2007 r., gdyż uznano, że skarżący nie wykonali wcześniejszego zarządzenia z 22 listopada 2007 r., ponieważ za takie wykonanie nie można uznać pisma wyjaśniającego z dnia 2 grudnia 2007 r.
Zażalenie na zarządzenie Sędziego WSA w Warszawie z dnia 14 stycznia 2008 r. złożyli J. i S. N. wnosząc o jego zmianę lub uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.
Powyższe oznacza też, iż wnioskodawca jest zobowiązany do wskazania konkretnie jakiego aktu administracyjnego wstrzymania wykonania się domaga. Ponieważ pismo z dnia 13 listopada 2007 r. nie zwierało takiego oznaczenia, zasadnie zwrócono się do skarżących o jego uzupełnienie poprzez wskazanie jakiego konkretnego aktu administracyjnego wstrzymania wykonania się domagają.
Pismo skarżących z dnia 2 grudnia 2007 r. zatytułowane "Wyjaśnienie" również nie zawierało wskazania konkretnego aktu administracyjnego wstrzymania którego wykonania skarżący się domagali. W takiej więc sytuacji Sąd był zobowiązany, zgodnie z rygorem zastrzeżonym w piśmie z dnia 22 listopada 2007 r., do pozostawienia pisma skarżących z dnia 13 listopada 2007 r. bez rozpoznania - co też uczynił w zaskarżonym zarządzeniu z dnia 14 stycznia 2008 r. - a które w związku z tym należy uznać za wydane prawidłowo.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.