Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 marca 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie J. N. i S. N. na zarządzenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 1856/07 o pozostawieniu bez rozpoznania pisma skarżących z dnia 13 listopada 2007 r., w sprawie ze skargi J. N. i S. N. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.
W dniu 20 marca 2008 r. J. N. i S. N. złożyli do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo zatytułowane: "wniosek o ponowne rozpatrzenie zażalenia", a które zostało potraktowane jako zażalenie na w/w postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 marca 2008 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Wskazana wyżej ustawa nie przewiduje środków odwoławczych od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zatem orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego stają się prawomocne z chwilą wydania. W takiej sytuacji zażalenie J. N. i S. N. na w/w postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 marca 2008 r. jako niedopuszczalne podlega więc odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie odrzucić.