Uzasadnienie
Postanowieniem z 13 stycznia 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 1115/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie wniesione przez M. W. i J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 grudnia 2010 r.
W uzasadnieniu wskazano, że postanowieniem z 16 grudnia 2010 r. Sąd odrzucił zażalenie D. W. i M. W. na postanowienie tego Sądu z 19 października 2010 r. Na powyższe postanowienie zażalenie wnieśli D. W., M. W., J. W. oraz M. W. Zarządzeniem z 18 lutego 2011 r. (k. 601) wezwano M. W. i J. W. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z 16 grudnia 2010 r., w kwocie 100 złotych, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Po rozpoznaniu zażalenia na to zarządzenie, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 12 maja 2011 r., II OZ 384/11 (k. 624) odrzucił zażalenie D. W. i M. W. oraz oddalił zażalenie M. W. i J. W..
Wskutek powyższego, zarządzeniem z 28 czerwca 2011 r. (k. 641) wezwano M. W. oraz J. W. do wykonania solidarnie zarządzenia z 18 lutego 2011 r. w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych.
Zarządzenie to zostało skutecznie doręczone M. W. oraz J. W. 19 lipca 2011 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 647, 648). Termin do uiszczenia wpisu od zażalenia upłynął zatem z dniem 26 lipca 2011 r. J. W. i M. W. nie uiścili należnego wpisu od zażalenia. Sąd odrzucił zatem zażalenie z uwagi na treść art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a.
W zażaleniu z 10 lutego 2012 r. D. W., M. W., M. W. i J. W. wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 sierpnia 2009 r., VII SA/Wa 1115/07 (k. 322) przyznano D. W. i M. W. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem tym zmieniono wcześniejsze postanowienie tego Sądu z 6 listopada 2007 r., którym przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie D. W., M. W., M. W. i J. W. od wpisu sądowego od skargi oraz ustanowienie adwokata. Oznacza to, że w sprawie nie jest obecnie ustanowiony adwokat z urzędu, a ponadto tylko skarżący D. W. i M. W. są zwolnieni od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawie o sygnaturze VII SA/Wa 1115/07.
Ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 12 maja 2011 r., II OZ 383/11 oddalił zażalenie M. W. i J. W. na zarządzenie z 17 lutego 2011 r., którym wezwano M. W. i J. W. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z 19 października 2011 r., stało się ono prawomocne. Dlatego też prawidłowo zarządzeniem z 28 czerwca 2011 r. wezwano M. W. oraz J. W. do wykonania solidarnie zarządzenia z 17 lutego 2011 r.
Ponieważ Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.), M. W. i J. W. nie są zwolnieni od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, a prawidłowo wezwani nie uiścili w terminie wpisu od zażalenia, ich zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 października 2010 r. należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji