Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego przez E. P., M. P., J. P. oraz A, P.- następców prawnych H, P. postanowienia Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 23 sierpnia 2007 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach H. P. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu prawomocnego rozpoznania sprawy, wskazując, iż wysokość grzywny w żaden sposób nie koresponduje z jego możliwościami zarobkowymi i majątkowymi, a jej wpłacenie spowodowałoby konieczność zadłużenia się oraz pozbawienie skarżącego jakichkolwiek środków do życia. Ustanowiony dla skarżącego w niniejszej sprawie pełnomocnik z urzędu, w piśmie z dnia 22 lipca 2008 r. poinformował o śmierci skarżącego, jednocześnie wskazując, iż jego następcami prawnymi są E. P., M. P., J. P. oraz małoletnia A P..
W związku z powyższym postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zawiesił postępowanie w przedmiotowej sprawie. Jednocześnie wezwano następców prawnych do złożenia w terminie 7 dni oświadczenia, czy podtrzymują skargę H. P., pod rygorem przyjęcia, iż skargę podtrzymują. Ponadto wezwano również następców prawnych do uzasadnienia zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w terminie 7 dni pod rygorem skutków dowodowych. Żadna ze stron przedmiotowego postępowania nie ustosunkowała się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia stwierdził, że strona skarżąca własnym działaniem mogła uniknąć i nadal może uniknąć uiszczenia nałożonej grzywny. W myśl bowiem art. 125 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2005, Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.) w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, nałożone, a nieuiszczone lub nieściągnięte grzywny w celu przymuszenia podlegają umorzeniu. Tym samym wystarczającym jest aby strona skarżąca wykonała nałożony na nią ostateczną decyzją obowiązek dokonania rozbiórki samowolnie wykonanego obiektu jeszcze przed uiszczeniem bądź ściągnięciem grzywny, wówczas nie poniesie negatywnych konsekwencji finansowych w postaci konieczności dodatkowego uiszczenia grzywny. Oceniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Sąd wskazał, że następcy prawni zmarłego skarżącego H. P. do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia się nie ustosunkowali, a co więcej, nie wykazali w odniesieniu do nich przesłanek o jakich mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej p.p.s.a. Sąd podkreślił, że niewątpliwa dolegliwość finansowa związana z obowiązkiem uiszczenia grzywny stanowi istotę zastosowania tego środka przymusu w postępowaniu egzekucyjnym i tym samym nie może przesądzać sama przez się o ziszczeniu się przesłanek, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
W zażaleniu na powyższe postanowienie E. P. podniosła, że skarżący nie złożyli żadnego oświadczenia w kwestii wniosku, co oznacza, że go w całości podtrzymali, ponieważ wysokość grzywny nie koresponduje z możliwościami zarobkowymi i majątkowymi, a konieczność jej zapłaty spowoduje zadłużenie się i brak środków do życia. Ponadto M. P. złożył w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego pismo z dnia 13 stycznia 2009 r. z prośbą o zalegalizowanie garażu znajdującego się na działce położonej przy ul. [...] w G., wniosek ten nie został jeszcze rozpoznany, zatem istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że budynek zostanie dopuszczony do użytkowania, co stanowi okoliczność przemawiająca za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zaskarżone postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2007 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia, zostało wydane z powodu uchylania się zobowiązanych od wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym z dnia [...] maja 2007 r. - rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku warsztatu samochodowego przy ul. [...] w G., wydanym po oddaleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 21 stycznia 2005 r., sygn. akt II SA/Ka 3156/02 skargi na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] listopada 2002 r. Słusznie zauważył Sąd I instancji, że dolegliwość finansowa związana z obowiązkiem uiszczenia grzywny stanowi istotę zastosowania tego środka przymusu w postępowaniu egzekucyjnym i tym samym nie może przesądzać sama przez się o ziszczeniu się przesłanek, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., szczególnie, że skarżący mogą uniknąć uiszczenia nałożonej grzywny w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym.
Odnosząc się do podnoszonego w zażaleniu argumentu, iż skarżący M. P. złożył w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego pismo z dnia [...] stycznia 2009 r. z prośbą o zalegalizowanie samowolnie wybudowanego budynku znajdującego się na działce położonej przy ul. [...] w G. wskazać należy, że załączona do zażalenia kserokopia podania z dnia [...] stycznia 2009 r. nie posiada stempla, który potwierdzałby przyjęcie pisma w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w Gliwicach. Nadto podkreślić trzeba, że z treści przepisu art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718) wynika, że postępowanie legalizacyjne może dotyczyć wyłącznie samowoli budowlanych w stosunku, do których nie została wydana ostateczna decyzja kończąca postępowanie w sprawie samowoli budowlanej.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.