Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 listopada 2005r., sygn. akt II SA/Gl 791/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia, o jakim mowa w sentencji niniejszego orzeczenia.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji stwierdził, iż przedmiotem skargi jest postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 14 lipca 2005 r. o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego. W związku z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) pisma skarżącej z dnia 26 października i 12 listopada 2005 r. (karta 49 i 70 akt sądowych) mogły być potraktowane jedynie jako wniosek o wstrzymanie wykonania zawieszonego postanowienia (z przedstawionych sądowi akt administracyjnych nie wynika aby postanowienie to było poprzedzone wydaniem w sprawie merytorycznych rozstrzygnięć - podlegających wykonaniu). Jest przy tym zasadą wynikającą z treści art. 61 § 1 ustawy p.p.s.a., że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego postanowienia.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 omawianej ustawy Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Taka zaś sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodzi. Wykonanie zaskarżonego postanowienia wskazanych w tym przepisie następstw nie może bowiem spowodować. Może ono wywołać jedynie skutki procesowe a nie materialnoprawne, które nie są do odwrócenia, jak i nie powodują niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody.
Wobec podjęcia postępowania sprawa powinna zostać rozpoznana merytorycznie, a od zapadłych rozstrzygnięć będą przysługiwać skarżącej środki odwoławcze.
W zażaleniu na to postanowienie G. W. nie odnosi się ściśle do jego treści, do tego, że istnieją przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Stwierdza wprawdzie, że postanowienie, które otrzymała zbulwersowało ją, ale niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody upatruje w ograniczeniach, jakich doznaje w korzystaniu z drogi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
W pełni bowiem należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, o braku przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania w powyższej sprawie. Jeśli uwzględni się, że następstwem podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego jest jego kontynuacja wiodąca do wydania stosownej decyzji administracyjnej, nie sposób przyjąć by zachodziły tu przesłanki ochrony tymczasowej, określone w cytowanym art. 61 ppsa. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia miałoby ten skutek, że postępowanie nie mogłoby się toczyć, a tym samym sytuacja prawna skarżącej, która powinna zostać wyjaśniona w tym postępowaniu, wyjaśnioną by nie została. Zresztą sens jej wypowiedzi zawartej w zażaleniu, zdaje się paradoksalnie dotyczyć właśnie szybkiego załatwienia sprawy, a nie jego wstrzymania.
Z tych oczywistych względów zażalenie należałoby oddalić, co też Sąd uczynił na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa.