Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 6 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Gl 9/09, wezwał J. K. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od wniesionej przez nią skargi na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] listopada 2008 r.
Jako podstawę ustalenia wpisu sądowego powołano art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm., zwanej dalej "P.p.s.a.") oraz § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.). Wskazano ponadto, że wymienioną kwotę należy uiścić w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie J. K. zarzuciła naruszenie § 2 ust. 3 pkt 1 i ust. 6 powołanego wyżej rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. i wniosła o zmianę zaskarżonego zarządzenia ewentualnie jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zdaniem skarżącej sprawa zawisła w wyniku jej skargi nie jest sprawą z zakresu budownictwa i architektury bowiem zaskarżona decyzja dotyczy "utrzymania w mocy decyzji nakazującej rozbiórkę". Skarżąca podniosła również, że z doręczonego jej zarządzenia nie wynika kto je wydał i czy jest ono zaskarżalne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z określoną w art. 199 P.p.s.a. generalną zasadą odpłatności wymiaru sprawiedliwości strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do kosztów sądowych należą m.in. opłaty sądowe, na które składają się wpis i opłata kancelaryjna (art. 211 i 212 § 1 P.p.s.a.). W świetle art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Nie ulega wątpliwości, że wniesiona w niniejszej sprawie przez J. K. skarga na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach jest pismem wszczynającym postępowanie sądowoadministracyjne. Należy zauważyć, że skarga powyższa nie należy do kategorii spraw wymienionych w art. 239 pkt 1 P.p.s.a., a skarżącej nie zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego bez wątpienia również niniejsza sprawa ze skargi na decyzję utrzymującą w mocy decyzję nakazującą dokonanie rozbiórki obiektów drewnianych wybudowanych bez wymaganego zgłoszenia jest sprawą z zakresu budownictwa i architektury. Ma do niej zatem zastosowanie przepis § 2 ust. 3 pkt 1 cytowanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., jak prawidłowo wskazano w zaskarżonym zarządzeniu.
Nie jest natomiast trafny pogląd skarżącej, że wpis w tej sprawie powinien być określony na podstawie § 2 ust. 6 powołanego rozporządzenia. Wskazany przepis dotyczy bowiem wyłącznie wpisów od skarg niewymienionych w § 2 ust. 1-5, z czym nie mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie.
Odnosząc się zaś do zarzutu, że z zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego nie wynikało kto je wydał należy wskazać, że skarżącej przy piśmie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 stycznia 2009 r. doręczono (w dniu 28 stycznia 2009 r.) odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 6 stycznia 2009 r. Jako, że był to odpis nie wymagał opatrzenia go podpisem Przewodniczącego Wydziału. Z treści natomiast pisma z dnia 23 stycznia 2009 r. wprost wynika, że kto wydał skierowane do skarżącej zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Należy dodać, że znajdujące się w aktach sprawy zarządzenie z dnia 6 stycznia 2009 r. spełnia wszelkie wymogi formalne.
Nie znajduje również uzasadnienia zarzut o braku pouczenia skarżącej o możliwości zaskarżenia ww. zarządzenia z dnia 6 stycznia 2009 r., bowiem w pkt 2 powoływanego już pisma z dnia 23 stycznia 2009 r. zawarto stosownie pouczenie.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.