Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wstrzymał wykonanie decyzji Wojewody Pomorskiego z dnia 17 czerwca 2004 r. w przedmiocie wymeldowania E. G. z pobytu stałego oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Zażalenie na to postanowienie wniosła uczestniczka postępowania A. P..
Pismem z dnia 14 lutego 2005 r. (data wpływu do sądu) E. G. cofnęła skargę na w/w decyzję Wojewody Pomorskiego. Wobec cofnięcia przez E. G. skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 14 lutego 2005 r. umorzył postępowanie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W świetle art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 197 § 2 i art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w przypadku, gdy postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe Naczelny Sąd Administracyjny jest zobowiązany je umorzyć.
Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji (art. 61 § 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Takim orzeczeniem jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 lutego 2005 r. o umorzeniu postępowania. Powoduje to iż, upadło, orzeczone postanowieniem z dnia 24 stycznia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody Pomorskiego z dnia 17 czerwca 2004 r. w przedmiocie wymeldowania E. G. z pobytu stałego oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.
Ze wskazanych względów postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe, a Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 197 § 2 i art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.