Uzasadnienie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek Z. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych
W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że skarżąca uzyskując stały dochód z tytułu zatrudnienia w wysokości 2.254.13 zł. brutto nie spełnia przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy. Faktu tego nie zmieniają podnoszone przez stronę okoliczności takie jak posiadanie na utrzymaniu córki uczennicy oraz ciężary związane z utrzymaniem gospodarstwa domowego.
Sąd podkreślił, iż strona wnosząc sprawę do Sądu winna partycypować w kosztach postępowania, jeżeli ma jakiekolwiek dochody, w szczególności posiada stały miesięczny dochód przewyższający ustalone minimalne wynagrodzenie za pracę.
Zgodnie z art. 246§1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny.
W ocenie Sądu taka sytuacja w sprawie niniejszej nie zachodzi.
Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Z. B. wniosła zażalenie, w którym podniosła, iż oddalenie wniosku w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych jest dla niej krzywdzące, gdyż jej dochód miesięczny netto wynosi ok. 1100 zł.
Ponadto skarżąca podniosła w zażaleniu szereg kwestii odnoszących się do zaskarżonej decyzji, oraz domagała się ustanowienia adwokata z urzędu i przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma uzasadnionych podstaw
Regulacja rozdziału II ustawy Prawo przed sądami administracyjnymi określająca zasady udzielania prawa pomocy stanowi gwarancję korzystania prawa do sądu przez osoby ubogie. W utrwalonym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego udzielenie stronie prawa pomocy może mieć miejsce wyjątkowo, w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie kosztów postępowania sądowego jest obiektywnie niemożliwe.
Zgodnie z art. 246§1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest wstanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo ocenił, że sytuacja materialna i rodzinna skarżącej, która wraz z córką utrzymuje się z dochodów w wysokości 2.254,13 brutto miesięcznie nie spełnia przesłanki określonej w art. 246§1 pkt.2 cytowanej ustawy.
Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd Sądu I instancji uznając, iż prawo pomocy udzielane jest osobom, które z powodu trudnej sytuacji materialnej wynikającej z braku stałego źródła dochodów, nie mogłyby dochodzić swoich praw przed sądem. Ubiegający się o taką pomoc powinien w każdym przypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdy poczynione w ten sposób oszczędności okazałyby się niewystarczające może zwrócić się o pomoc Państwa.
Podniesione w zażaleniu skarżącej wnioski o ustanowienie adwokata z urzędu, oraz całkowite zwolnienie od kosztów nie były objęte wnioskiem załatwionym zaskarżonym postanowieniem, nie mogą więc stanowić podstawy do wzruszenia zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania wniosku o zwolnienie od kosztów postępowania przed sądem wojewódzkim, a jedynie kontroluje prawidłowość postanowień wydanych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w tym przedmiocie.
Zarzuty zaś odnoszące się do zaskarżonej decyzji nie mogą być rozważane przy rozpatrywaniu wniosków o zwolnienie od kosztów sądowych - zarzuty te strona może zgłaszać w postępowaniu sądowo – administracyjnym dotyczących oceny legalności zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny tych wniosków nie mógł rozpatrzyć w ramach rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu z dnia 10 stycznia 2005r.
Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.