Uzasadnienie
Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie zarządzeniem z dnia 7 sierpnia 2015 r., sygn. akt II SAB/Ol 90/12 wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") wezwał A. Z. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 22 maja 2015 r. odrzucające zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 10 kwietnia 2015 r. z uwagi na wniesienie go po terminie. Wysokość wpisu ustalono stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej "rozporządzenie").
Na powyższe zarządzenie skarżący złożył zażalenie, wnosząc o jego uchylenie w całości ze stwierdzeniem nieważności lub rażącego naruszenia prawa. Skarżący wskazał, że zaskarżone zarządzenie jest nieważne na podstawie art. 183 § 2 pkt 4 p.p.s.a., z uwagi na nieodpowiadający prawu skład sądu, bowiem zostało wydane przez sędziego wyłączonego z mocy prawa od orzekania, w stosunku do którego skarżący złożył wniosek (z dnia 5 lutego 2015 r.) o jego wyłączenie od orzekania w sprawie, który to wniosek nie został rozpoznany.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należy odnieść się do podniesionego w zażaleniu zarzutu nieważności zaskarżonego zarządzenia. Zgodnie z art. 183 § 2 pkt 4 p.p.s.a., nieważność postępowania zachodzi jeżeli skład sądu orzekającego był sprzeczny z przepisami prawa albo jeżeli w rozpoznaniu sprawy brał udział sędzia wyłączony z mocy ustawy. Wskazać należy, że w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia ze "składem sądu", bowiem zaskarżone zarządzenie zostało wydane przez Przewodniczącego, nie zaś przez Sąd. Sąd wydaje orzeczenia, którymi są wyroki i postanowienia (art. 132 i art. 160 p.p.s.a.), nie zaś zarządzenia.
Ponadto, należy wskazać, że instytucję wyłączenia sędziego z mocy prawa reguluje art. 18 p.p.s.a. Pod pojęciem "rozpoznania sprawy", o której mowa w tym przepisie należy rozumieć wydanie orzeczenia rozstrzygającego sprawę sądowoadministracyjną co do istoty (to jest wydanie wyroku lub postanowienia w przedmiocie zaskarżonego aktu administracyjnego). Za "rozpoznanie sprawy" nie może zatem zostać uznane wydanie zarządzenia. Należy także zauważyć, że w postanowieniu z dnia 25 marca 2015 r., sygn. akt II OW 35/15 Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że pismo skarżącego z dnia 5 lutego 2015 r. nie jest wnioskiem o wyłączenie sędziów, o którym mowa w art. 19 p.p.s.a., a więc nie wymaga rozpoznania.
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (zażalenie), aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zażalenie od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3).
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że prawidłowo Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wezwał A. Z. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 22 maja 2015 r. odrzucające zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 10 kwietnia 2015 r. z uwagi na wniesienie go po terminie. Prawidłowo została również ustalona wysokość wpisu, stosownie bowiem do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia wpis stały w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł, czyli w takiej wysokości jaka została określona w zaskarżonym zarządzeniu.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.