Uzasadnienie
A. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej: WSA) w Olsztynie skargę na decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania.
Zarządzeniem z dnia 27 października 2017 r., sygn. akt II SA/Ol 458/17 Przewodniczący Wydziału II WSA w Olsztynie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. decyzję. Stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., rozp. z 2003), wysokość wpisu ustalono na kwotę 100 zł.
Powyższe zarządzenie stało się przedmiotem zażalenia skarżącego do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wnosi wyłączenie WSA w Olsztynie od rozpoznania sprawy oraz o uchylenie "decyzji" o odmowie zwolnienia z kosztów sądowych oraz przydzielenie adwokata z urzędu.
Wniosek skarżący motywuje tym, że sprawę powinien rozpatrzeć obiektywnie sąd bezstronny i niezawisły.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl przepisu art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej Ppsa) jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Stosownie do art. 220 § 1 i 3 Ppsa sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, uiścił opłatę pod rygorem odrzucenia skargi.
Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 Ppsa). Pismem, o którym mowa w cytowanym wyżej przepisie, w myśl art. 230 § 2 Ppsa, jest m. in. skarga. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne; w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 Ppsa). Stosownie do delegacji ustawowej zawartej w art. 233 Ppsa wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu określone zostały w rozporządzeniu.
Rozpoznając zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II WSA w Olsztynie wzywające do uiszczenia wpisu sądowego, Naczelny Sąd Administracyjny bada czy zarządzenie to zostało wydane we właściwym trybie i czy wpis (jego charakter i wysokość) wskazany w zarządzeniu jest zgodny z obowiązującymi w tym zakresie przepisami.
Mając tak określony przedmiot sądowej kontroli, po analizie akt sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II WSA w Olsztynie z dnia 27 października 2017 r. jest prawidłowe. Wobec nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi należało wezwać skarżącego do jego uiszczenia (art. 220 § 1 i 3 Ppsa) w wysokości wynikającej z przepisów rozporządzenia.
W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę do sądu na decyzję Warmińsko-Mazurskiego z dnia [...] kwietnia 2017 r. utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Zalewa z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] o wymeldowaniu skarżącego z pobytu stałego pod adresem: [...], gm. [...].
W tej sytuacji Przewodniczący Wydziału II WSA w Olsztynie prawidłowo wskazał w zarządzeniu § 2 ust. 3 pkt 7 rozp. z 2003. Zgodnie z jego treścią wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu ewidencji ludności i dowodach osobistych - 100 zł. Nie sposób zakwestionować, że niniejsza sprawa dotyczy sprawy z zakresu ewidencji ludności, skoro rozstrzygane były kwestie dotyczące wymeldowania.
Skarżący ubiegał się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i przyznania adwokata z urzędu. Postępowanie to zakończyło się prawomocnym postanowieniem sądu pierwszej instancji z dnia 26 października 2017 r., którym utrzymano w mocy postanowienie referendarza sądowego WSA w Olsztynie z dnia 3 lipca 2017 r. odmawiającemu skarżącemu przyznania prawa pomocy w niniejszej sprawie. Oznacza to, że postępowanie w przedmiocie prawa pomocy zostało prawomocnie zakończone, zaś kognicja Naczelnego Sądu Administracyjnego jest wyłączona.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 Ppsa, orzekł jak w sentencji.