Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 2728/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. W., zw. dalej skarżącym, na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zw. dalej WINB, z dnia 25 września 2015 r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.
W zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji wskazał, że w dniu 26 października 2015 r. (data pieczęci Biura Podawczego) skarżący wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję WINB, nr..., z dnia 25 września 2015 r.
Sąd podkreślił, że art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zw. dalej p.p.s.a., ustanawia wymóg wniesienia skargi do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W przypadku złożenia przez stronę skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania biegu. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 12 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 1918/08, z dnia 11 marca 2009 r., sygn. akt I OSK 234/09, z dnia 10 października 2007 r., sygn. akt II OSK 1433/07).
Wskazał, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 28 września 2015 r., zatem termin do wniesienia skargi, stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a., upływał z dniem 28 października 2015 r. Sąd przekazał skargę organowi w dniu 29 października 2015 r. W związku z powyższym Sąd I instancji uznał, że skarga została wniesiona po terminie.
Z tych też przyczyn Sąd I instancji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, wskazując na błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, że nie dochował terminu przy wnoszeniu skargi. Do zażalenia dołączył dowód w postaci kserokopii pierwszej strony skargi złożonej w WINB oraz odpowiedz na skargę z dnia 25 listopada 2015 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zarzuty zażalenia w niniejszej sprawie sprowadzają się do stwierdzenia, że w dniu 26 października 2015 r. skarżący złożył osobiście skargę w Wojewódzkim Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w Warszawie, a tym samym skarga została złożona w terminie.
Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że zarzut ten zasługuje na uwzględnienie, a zaistniałe naruszenie było konsekwencją niewłaściwego postępowania Sądu I instancji.
W aktach sprawy znajduje się kserokopia skargi, ze znajdującą się na niej adnotacją zawierającą nazwę Sądu, datę wpływu pisma, informację o załącznikach oraz podpis przyjmującego pismo (prezentata), z której wynika, że skarga ta wpłynęła do Sądu I instancji w dniu 26 października 2014 r. Podobna adnotacja znajduje się na pierwszej stronie skargi przedstawionej wraz z zażaleniem oraz na dodatkowych 3 egzemplarzach skargi znajdujących się w kopercie dołączonej do ostatniej strony akt sądowych. Kserokopia przedstawiona przez skarżącego wskazuje, że pismo złożono osobiście w Wojewódzkim Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w Warszawie dnia 26 października 2014 r. wraz z załącznikami, tj. 4 egzemplarzami skargi. W dołączonej do akt sprawy kopercie znajdują się odpisy skargi z datą wpływu do Wojewódzkim Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w Warszawie oznaczoną na 26 października 2014 r.
Z powyższego należy wyprowadzić wniosek, że skarżący złożył 26 października 2014 r. skargę zarówno bezpośrednio do Sądu, jak i do Sądu I instancji za pośrednictwem organu administracji. Oznacza to, że skarżący dochował warunku złożenia skargi w odpowiednim terminie, a negatywne skutki procesowe jakie go dotknęły (odrzucenie skargi), były efektem błędu Sądu, którego konsekwencji skarżący nie powinien ponosić. Uznać zatem należy, że zaskarżone postanowienie Sądu I instancji zostało wydane z naruszeniem art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
- - ---------------------- 2