Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 listopada 2009 r., po rozpoznaniu skargi T. S. w pkt 1 uchylił zaskarżone postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty legalizacyjnej oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji, w pkt 2 stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu i w pkt 3 zasądził od Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej kwotę 2510 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. O zwrocie kosztów postępowania sądowego Sąd postanowił na mocy art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a.
Na zawarte w pkt 3 powyższego wyroku postanowienie o zwrocie kosztów postępowania T. S. wniosła zażalenie w zakresie, w jakim Sąd nie zasądził na jej rzecz wpisu w pełnej wysokości, wynagrodzenia radcy prawnego w wysokości 2400 zł oraz kosztów postępowania przed sądem II instancji tj: 750 zł – wpis od skargi kasacyjnej oraz 1.200 zł – koszty wynagrodzenia pełnomocnika. Skarżąca domagała się zmiany zaskarżonego postanowienia i zasądzenia zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Podała, że Sąd I instancji, uwzględniając tylko cześć żądanych kosztów, nie wskazał w uzasadnieniu wyroku z dnia 23 listopada 2009 r. motywów nie zasądzenia wszystkich kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 141 § 4 p.p.s.a. uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi sprawa ma być ponownie rozpatrzona przez organ administracji, uzasadnienie powinno ponadto zawierać wskazania co do dalszego postępowania. Należy zauważyć, że przepis ten ma zastosowanie także do motywów rozstrzygnięcia o kosztach postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
W sprawie niniejszej Sąd I instancji wydając postanowienie o kosztach postępowania lakonicznie odniósł się do podstawy prawnej zasądzenia kosztów. Przywołał w uzasadnieniu wyroku wyłącznie art. 200 p.p.s.a., pomijając jakąkolwiek argumentację przemawiającą za zasądzeniem kosztów w przyjętej wysokości. Wskazany art. 200 p.p.s.a. jedynie ogólnie określa, że w razie uwzględnienia skargi stronie przysługuje zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, natomiast nie rozstrzyga samodzielnie o sposobie ustalenia wysokości tych kosztów, ani nie stanowi podstawy dla arbitralnej decyzji sądu co do wysokości zasądzonych kosztów.
W związku z powyższym, należy zauważyć, że w uzasadnieniu Sądu I instancji brak jest wskazania, na podstawie jakich konkretnie przepisów Sąd orzekał o kosztach zasądzonych na rzecz T. S., a brak uzasadnienia co do składników tych kosztów oraz brak szczegółowej podstawy prawnej uniemożliwia kontrolę instancyjną zaskarżonego orzeczenia.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.