Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 31 stycznia 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 2244/07 oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] oraz decyzji organu I instancji, wydanych w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje decyzja umarzająca postępowanie administracyjne.
Mając zatem na względzie charakter i zakres zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji Sąd uznał, że wykonanie ich nie powoduje bezpośrednio skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a.").
J. S. złożył zażalenie na to postanowienie podnosząc, że decyzja Organu II instancji "wywołała skutek prawny". Ponadto skarżący wyraził swoje niezadowolenie z działań organów administracyjnych w toku postępowania i podniósł argumenty dotyczące merytorycznego rozpoznania sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionej podstawy.
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Należy jednak zaznaczyć, iż przedmiotem wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie dotyczy to bowiem wszystkich aktów administracyjnych, gdyż co do zasady, cechy wykonalności polegającej na możliwości spowodowania lub doprowadzenia do stanu rzeczy zgodnego z rozstrzygnięciem, nie mają decyzje odmowne, czy też decyzję umarzające postępowanie. Dlatego też rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości lub w części sąd administracyjny, stosownie do przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. ocenia, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli przed rozpoznaniem skargi zostanie wykonana zaskarżona decyzja, która w wyniku rozpoznania skargi może być uchylona albo może być stwierdzona jej nieważność.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrując zażalenie skarżącego na w/w postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia. Jak już wskazano podstawą do wstrzymania przez Sąd zaskarżonej decyzji po wniesieniu skargi jest stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. tego rodzaju przesłanka, że jego wykonanie spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki.
Tymczasem w niniejszej sprawie decyzje, których dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania wydane zostały w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. Stąd nie podlegają wykonaniu i nie powodują bezpośrednio wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a zatem nie mogą być przedmiotem zastosowania instytucji przewidzianej w art. 61 § 3 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 184 w związku z art. 197 P.p.s.a. orzekł jak wyżej.