Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2020 r. sygn. akt II SA/Wr 786/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę M. M. (dalej "skarżący") na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] września 2019 r. w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 10 stycznia 2020 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie skargi podpisanej przez skarżącego wraz z jej 1 odpisem, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Poinformowano skarżącego o wykreśleniu pełnomocnika. Zarządzeniem z dnia 3 marca 2020 r. ponowiono wezwanie z dnia 10 stycznia 2020 r. dodatkowo wzywając o podpisanie pisma z dnia 10 stycznia 2020 r. z uwagi na fakt, iż stanowi ono kserokopię. Wspomniane pismo zostało złożone celem sprostowania omyłek zawartych w piśmie strony z dnia [...] stycznia 2020 r. Sąd zaznaczył, że skarżący został wezwany do nadesłania podpisanej osobiście skargi i nadesłania jej jednego odpisu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Do dnia wydania zaskarżonego postanowienia powyższe wezwanie nie zostało wykonane.
Termin w tym zakresie upłynął względem strony z dniem [...] kwietnia 2020 r. wobec czego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej p.p.s.a.) odrzucił wniesioną skargę.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie. Skarżący wskazał, że uchybienie terminu nastąpiło z uwagi na skumulowanie się przyczyn takich jak awaria drukarki, ogólnoświatowa epidemia oraz fakt przebywania skarżącego za granicą (D., [...]). W uzasadnieniu zażalenia skarżący opisał wpływ tych przyczyn na jego sytuację życiową skupiając się zwłaszcza na niebezpieczeństwie związanym z pandemią. Skarżący podniósł, że zaskarżone postanowienie zamyka mu prawo do sądu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Prawidłowe wszczęcie oraz kontynuowanie postępowania przed sądem administracyjnym uzależnione zostało od zachowania właściwej formy, czasu oraz miejsca dokonywania poszczególnych czynności procesowych. Jak stanowi art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie w 7-dniowym terminie, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.).
W pierwszej kolejności należy wskazać, że w niniejszym postępowaniu Sąd nie zajmował się ocenianiem przesłanek, które mogą wskazywać na uchybienie terminowi do dokonania czynności procesowej w sposób niezawiniony przez stronę. Oceniając postanowienie o odrzuceniu skargi Naczelny Sąd Administracyjny sprawdza jedynie czy Sąd I instancji prawidłowo zastosował przepisy w tym zakresie, biorąc pod uwagę stan faktyczny sprawy.
Rozpoznając sprawę w tak rozumianych ramach NSA doszedł do wniosku, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo procesowe powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis w znaczeniu powszechnie używanym jest to napisany lub uwierzytelniony własnoręczny znak.
Skarżący został wezwany przez Sąd do podpisania złożonej skargi lub nadesłania jej kopii opatrzonej własnoręcznym podpisem. W terminie wyznaczonym w zarządzeniu z dnia 3 marca 2020 r. skarżący nie uzupełnił ww. braków formalnych, a zatem zaistniała obligatoryjna przesłanka do odrzucenia skargi wskazana w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.