Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 09 lutego 2009 r. sygn. akt II SA/Ke 536/08, po rozpoznaniu wniosku M. G. i B. G. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 17 grudnia 2008 r., sygn. akt II SA/Ke 536/08, oddalającego skargi M. G. i B. G. na postanowienie Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] sierpnia 2008 r., znak: [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że opis zdarzeń przedstawionych przez skarżących nie uprawdopodobnia braku winy w uchybieniu terminu i nie stanowi podstawy przywrócenia stronom uchybionego terminu do dokonania przez nich czynności. Sąd dodał, że w sprawie, zgodnie z wnioskiem skarżących został ustanowiony fachowy pełnomocnik, który brał udział zarówno w rozprawie jak i był obecny na ogłoszeniu wyroku w dniu 17 grudnia 2008 r. W ocenie Sądu I instancji skutki wskazanego przez skarżących zaniedbania ze strony pełnomocnika obciążają strony, które reprezentował w niniejszym postępowaniu.
Na powyższe postanowienie, pełnomocnik skarżących złożył zażalenie. Wśród motywów zażalenia, pełnomocnik podał, że M. G. nie miała przymiotu strony (zdolności procesowej – art. 271 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz, że wykryta została okoliczność, której ujawnienie niewątpliwie miałoby wpływ na treść rozstrzygnięcia - umorzenie, a nie zostało to uczynione z uwagi na właściwości psychofizyczne strony skarżącej (przyznania faktu zatajenia dobrowolnego wykonania zobowiązania – art. 273 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Zażalenie, złożone przez pełnomocnika skarżących, zawiera wniosek o "zmianę treści lub wdrożenie wznowienia postępowania" odnośnie postanowienia z dnia 09 lutego 209 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Od negatywnych skutków uchybienia terminu strona może uchronić się składając wniosek o przywrócenie terminu. Wnosząc o przywrócenie terminu, należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Brak winy strona musi uprawdopodobnić przez wskazanie faktów wyłączających jej winę. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej.
Należy zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji, że niemożność telefonicznego skontaktowania się skarżących ze swoim pełnomocnikiem, nie stanowi okoliczności faktycznej, która może uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu. Okolicznością taką nie jest również zawinienie pełnomocnika strony w uchybieniu terminu (post. NSA z dnia 4 czerwca 2003 r., II SA/Kr 3122/02). Sąd I instancji słusznie stwierdził, że skutki wskazanego przez skarżących zaniedbania ze strony pełnomocnika obciążają strony, które reprezentował w niniejszym postępowaniu.
Za nieuzasadniony i bezzasadny uznać należy zarzut podniesiony w zażaleniu, dotyczący braku posiadania przez skarżącą M. G. zdolności procesowej (przymiotu strony). Zgodnie z art. 32 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stroną w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest m.in. skarżący, a skarżącym jest również M. G.. Z kolei przytoczone w zażaleniu twierdzenie, jakoby M. G. po opuszczeniu sali rozpraw przyznała, iż określony decyzją i tytułem wykonawczym obowiązek skarżący realnie wykonali przed datą rozprawy, nie zostało dostatecznie uprawdopodobnione.
Odnosząc się do zawartego w zażaleniu wniosku o wdrożenie wznowienia postępowania stwierdzić należy, że instytucja wznowienia postępowania nie ma zastosowania do postanowień o charakterze procesowym (incydentalnym), które nie kończą postępowania.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).