Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 5 lutego 2015r., sygn. akt IV SA/Po 543/14 w sprawie ze skargi [...] Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania wznowieniowego: 1) umorzył postępowanie;
- 2) zasądził od Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu na rzecz skarżącej [...] Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie kwotę 357 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził m.in., że w postępowaniu tym Sąd miał ocenić legalność postanowienia WWINB (z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...]) uchylającego postanowienie PINB z dnia [...] lutego 2014 r. na [...]) o zawieszeniu wznowionego postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją PINB nr [...] z [...] czerwca 2009 r., którą to decyzją udzielono pozwolenia na użytkowanie przedmiotowej stacji bazowej, do czasu rozpatrzenia przez WSA w Poznaniu skargi [...] S.A. Polska na postanowienie WWINB z [...] stycznia 2014 r., nr [...]. Tymczasem po wniesieniu skargi na ww. postanowienie WWINB z dnia [...] kwietnia 2014 r., a przed jej rozpoznaniem przez Sąd wznowione postępowanie zostało zakończone ostateczną decyzją WWINB z [...] czerwca 2014 r. nr [...] i na dzień rozpoznania skargi ta decyzja istnieje w obrocie prawnym. Powyższe spowodowało umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiocie kontroli postanowienia WWINB z dnia [...] stycznia 2014 r., prowadzonego pod sygn. IV SA/Po 262/14.
W ocenie Sądu I instancji zakończenie postępowanie sądowoadministracyjnego w sprawie sygn. akt IV SA/Po 262/14 stanowi przeszkodę w dokonywaniu kontroli przez Sąd, czy zapadłe w toku tego postępowania postanowienia w kwestii zawieszenia były zgodne z prawem, czy też nie. Zdaniem Sadu I instancji postanowienia o zawieszeniu postępowania mają bowiem charakter incydentalny (wpadkowy) – "służebny" wobec postępowania zasadniczego (głównego) – i z tego względu ich byt prawny zamyka się w całości w granicach czasowych postępowania głównego. W konsekwencji najpóźniej wraz z zakończeniem tego postępowania, postanowienie wydane w przedmiocie zawieszenia postępowania traci rację bytu (upada), a tym samym skarga uprzednio wniesiona na takie postanowienie traci swój przedmiot.
Tym samym skoro podstawę wydania zaskarżonego postanowienia stanowiła okoliczność wniesienia przez [...] S.A. Polska skargi do WSA w Poznaniu, a postanowieniem z dnia 16 lipca 2014 r. WSA umorzył to postępowanie, to Sąd I instancji uznał, że również w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka bezprzedmiotowości postępowania i tym samym należało umorzyć niniejsze postępowanie i orzec o kosztach postępowania na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej p.p.s.a.
Zażalenie na pkt.
2. postanowienia WSA w Poznaniu złożył organ i zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy tj. wysokości zasądzonych kosztów postępowania od organu na rzecz strony: art. 199 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie, art. 200 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie, mimo, że Sąd nie uwzględnił skargi, tj. ani nie wydał rozstrzygnięcia merytorycznego, ani nie wydał rozstrzygnięcia niemerytorycznego, o jakim mowa w art. 54 § 3 p.p.s.a., art. 201 § 1 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie, mimo, że umorzenie postępowania przez Sąd nie miało charakteru wynikającego z art. 54 § 3 p.p.s.a.
Wskazując na powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie punktu 2 postanowienia.
W uzasadnieniu zażalenia stwierdzono, że opisywany przez Sąd rodzaj umorzenia nie jest tym, o jakim mowa w art. 54 § 3 p.p.s.a. Tylko w przypadku umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. należy zasądzić zwrot kosztów od organu na rzecz skarżącego. Taka sytuacja nie miała miejsca w przedmiotowej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W rozpoznawanej sprawie jak wskazał Sąd I instancji postępowanie stało się bezprzedmiotowe, ponieważ zakończone zostało postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie IV SA/Po 262/14, co stanowi przeszkodę w dokonywaniu przez Sąd kontroli czy zapadłe w toku tego postępowania postanowienia w kwestii zawieszenia były zgodne z prawem, czy nie.
Wobec powyższego Sąd I instancji umorzył postępowanie w zakresie zawieszenia postępowania wznowieniowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W związku z tym, że postanowienie WSA zostało zaskarżone jedynie w zakresie pkt 2, to Naczelny Sąd Administracyjny jest uprawniony jedynie do oceny zasadności postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania.
Wskazać należy, że w razie umorzenia postępowania skarżący ma możliwość ubiegania się o zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, jednakże tylko w przypadku o którym stanowi art. 201 § 1 p.p.s.a.
Poza wskazaną regulacją brak jest podstaw do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania na rzecz strony od organu, gdy postępowanie zostanie umorzone z innych powodów (art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy). Pogląd ten, wyrażony w doktrynie (patrz "Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych" Stefan Babiarz, Bogusław Dauter, Małgorzata Niezgódka – Medek, wyd. LexisNexis, Warszawa 2007, str. 211 – 212) podziela Sąd orzekający w przedmiotowej sprawie.
W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zamieszczone w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu orzeczenie o zasądzeniu od Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu kosztów postępowania na podstawie art. 200 p.p.s.a. pozostaje w sprzeczności z tą normą.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.