Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 marca 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 2106/20, wydanym w sprawie ze skargi A. B. i W. B. (dalej określanego jako skarżący) na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia [...] września 2020 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za nielegalne przystąpienie do użytkowania budynku, wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 2 lutego 2021 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2020 r., nr [...], w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, ze zm.; dalej powoływanego jako rozporządzenie), wysokość wpisu ustalono na kwotę 100 zł.
Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie. Powołując się na § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia stwierdził, że poprzednim zarządzeniem wezwano go do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w błędnej wysokości (400 zł zamiast 100 zł), który został uiszczony. Z tego powodu, zdaniem skarżącego, nadpłacona kwota winna pokryć koszt wniesionego zażalenia, a pozostała kwota 200 zł podlega zwrotowi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zasadnie Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego, jako wnoszącego zażalenie na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania postanowień, do uiszczenia od niego wpisu sądowego. Prawidłowo została również określona wysokość należnego wpisu, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia, zgodnie z którym w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wpis wynosi 100 zł. Dodać przy tym trzeba, że wniesione przez skarżącego zażalenie nie należy do kategorii zażaleń wolnych od opłaty sądowej, a skarżącemu nie zostało przyznane prawo pomocy.
Nie ma racji skarżący kwestionując wysokość ustalonego przez sąd wpisu od skargi w wysokości 400 zł, do którego uiszczenia został zobowiązany solidarnie, na podstawie § 1 pkt 1 rozporządzenia, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 listopada 2020 r.
Po pierwsze, z art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.; dalej określanej jako P.p.s.a.) i § 1 rozporządzenia wynika generalna zasada pobierania wpisu stosunkowego w sprawach, w której przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Dlatego też, skoro w rozpoznawanej sprawie skargą objęte jest postanowienie wymierzające karę w wysokości 10.000 zł z tytułu przystąpienia do użytkowania budynku bez wymaganego zawiadomienia o zakończeniu budowy i zamiarze przystąpienia do użytkowania budynku, to bez wątpienia przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna. Prawidłowo zatem Przewodniczący określił wysokość wpisu stosunkowego od skargi w oparciu o regulację § 1 pkt 1 rozporządzenia na kwotę 400 zł. Stosownie do treści tego przepisu wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem (bez względu na to czy zaskarżona jest decyzja lub postanowienie) i wynosi 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł, gdy ta wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi do 10.000 zł. Brak więc było podstaw do ustalenia w niniejszej sprawie wpisu stałego w kwocie 100 zł na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia.
Także bowiem w sprawach ze skarg na postanowienia pobiera się wpis stosunkowy, jeśli przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne (zob. postanowienie NSA z dnia 20 września 2018 r., sygn. akt II OZ 761/18, LEX nr 2578621).
Po drugie, jeżeli skarżący nie zgadzał się z podstawą prawną ustalenia wysokości wpisu to mógł wnieść w ustawowym terminie zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 27 listopada 2020 r. (art. 227 § 1 P.p.s.a.), o czym został właściwie pouczony przy doręczeniu odpisu zarządzenia. Skarżący nie skorzystał z tego uprawnienia, wpłacił wpis od skargi w prawidłowo ustalonej przez sąd wysokości, a skardze nadano dalszy bieg. W związku z pismem skarżącego z dnia 19 grudnia 2020 r. udzielono mu także informacji, że w sprawie zastosowanie znajduje § 1 pkt 1 rozporządzenia.
Zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia tak co do zasady, jak i wysokości wpisu określonego w zarządzeniu było prawidłowe. Skarżący na żadnym etapie postępowania nie dokonał więc nadpłaty związanej z wnoszonymi przez niego środkami zaskarżenia.
Z tych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.