Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 maja 2021 r., sygn. akt II OZ 295/21 oddalił zażalenie W. B. (dalej określanego jako skarżący) na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 marca 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 2106/20 wydane w sprawie ze skargi A. B. i skarżącego na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia [...] września 2020 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za nielegalne przystąpienie do użytkowania budynku.
Zarządzeniem tym Przewodniczący wezwał do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 2 lutego 2021 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2020 r., nr [...]
Pismem z dnia 30 lipca 2021 r. skarżący wniósł o sprostowanie i uzupełnienie wyżej opisanego orzeczenia. Skarżący nie zgodził się z zawartym w postanowieniu twierdzeniem Sądu, że "(...) jeżeli skarżący nie zgadzał się z podstawą prawną ustalenia wysokości wpisu to mógł wnieść w ustawowym terminie zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 27 listopada 2020 r. (art. 227 § 1 P.p.s.a.), o czym został właściwie pouczony przy doręczeniu odpisu zarządzenia. Skarżący nie skorzystał z tego uprawnienia, wpłacił wpis od skargi w prawidłowo ustalonej przez sąd wysokości, a skardze nadano dalszy bieg. W związku z pismem skarżącego z dnia 19 grudnia 2020 r. udzielono mu także informacji, że w sprawie zastosowanie znajduje § 1 pkt 1 rozporządzenia".
Skarżący stwierdził następnie, że powołane pismo z dnia 19 grudnia 2020 r. powinno zostać potraktowane przez Sąd jako zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 27 listopada 2020 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, które do dnia sporządzania wniosku nie zostało rozpoznane. Ponadto konsekwentnie twierdził, że wpis od skargi powinien być ustalony w oparciu o § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, ze zm.).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.; dalej określanej jako P.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Przedmiotem postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym było rozpoznanie zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 marca 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 2106/20 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionego zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 2 lutego 2021 r. W postanowieniu objętym wnioskiem Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jednak o całości żądania zawartego w zażaleniu (oddalając je), a w sprawie nie zaistniała podstawa do zamieszczenia dodatkowego rozstrzygnięcia, które według przepisów ustawy miałby Sąd ten zamieścić. Brak jest zatem jakichkolwiek podstaw do uzupełnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2021 r.
Nie zachodzą również przyczyny uzasadniające sprostowanie tego postanowienia.
Stosownie do art. 156 § 1 P.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Reguły odnoszące się do wyroków znajdują zastosowanie również w odniesieniu do postanowień (art. 166 P.p.s.a.). Na podstawie tego przepisu możliwe jest sprostowanie tylko takich wad, które mają charakter oczywisty. Mogą dotyczyć przykładowo niewłaściwego oznaczenia stron, przedmiotu postępowania, daty czy sygnatury akt rozstrzyganej sprawy. Błąd pisarski to widoczny, wbrew zamierzeniom Sądu niewłaściwie użyty wyraz, widocznie mylna pisownia.
Z kolei błąd rachunkowy, to błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych. Natomiast "inna oczywista pomyłka" jest swym charakterem zbliżona do niedokładności błędu pisarskiego i rachunkowego (zob. postanowienie NSA z dnia 17 września 2008 r., sygn. akt I OZ 678/08, Lex nr 493895). Niedokładności takich postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie zawiera. Podkreślenia wymaga, że instytucja sprostowania nie służy do korekty stanowiska sądu zawartego w uzasadnieniu wyroku (postanowienia).
W istocie argumentacja zawarta we wniosku skarżącego stanowi próbę zakwestionowania prawidłowości prawomocnego, a więc niezaskarżalnego w toku instancyjnym, zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarżący uiścił wpis od skargi, co jest w sprawie bezsporne, w prawidłowej wysokości, stąd nadano jej dalszy bieg. Zasadnie zatem w toku dalszego postępowania sądowego wezwano skarżącego do uiszczenia kolejnej opłaty, jaką był wpis sądowy od zażalenia na postanowienie z dnia 2 lutego 2021 r. Polemika z tym stanowiskiem na obecnym etapie postępowania jest nieuprawniona.
Wyjaśnić należy skarżącemu, że wbrew jego twierdzeniom pismo z dnia 19 grudnia 2020 r. stanowi odpowiedź skarżących na wezwanie Sądu z dnia 7 grudnia 2020 r., którym uzupełnili braki formalne i fiskalne skargi. Wskazali w nim, że "wnoszą o wyjaśnienie zaistniałej sytuacji dotyczącej wysokości wpisu sądowego w wysokości 400 zł ustalonego na podstawie zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego datowanego na dzień 27 listopada 2020 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie". Sąd udzielił na nie odpowiedzi i pismem z dnia 22 stycznia 2021 r. (doręczonym skarżącemu w dniu 13 lutego 2021 r.) poinformował, że w sprawie znajduje zastosowanie § 1 pkt 1 rozporządzenia. Fakt ten został także zaakcentowany w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, którego sprostowania domaga się skarżący.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 i art. 156 § 1 w związku z art. 166 i art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.