Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 10 listopada 2009 r., sygn. akt II SA/Sz 63/09, oddalił wniosek Z. T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej przez nią decyzji Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...] umarzającej postępowanie odwoławcze od decyzji Starosty Białogardzkiego z dnia [...] września 2008 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu E. W. pozwolenia na budowę tarasu rekreacyjnego do lokalu w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w Białogardzie.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że Z. T. we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie wykazała, stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższych informacji nie dopatrzył się również Sąd biorąc pod uwagę okoliczności sprawy. Wobec powyższego Sąd oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Z. T., reprezentowana przez radcę prawnego, zarzuciła Sądowi I instancji naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez nieprawidłowe przyjęcie, iż to na skarżącej ciąży obowiązek wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto zarzucono Sądowi I instancji naruszenie art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez brak wnikliwego rozpoznania przesłanek umożliwiających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 61 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślić należy, iż katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Oznacza to, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń (por. Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem pod red. J.Jodłowskiego, Warszawa 1989, s. 426). Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie oznacza, iż Sąd jest zobligowany w każdym przypadku - niezależnie od okoliczności sprawy - uwzględnić wniosek strony skarżącej.
Na stronie składającej wniosek w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania określonego aktu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Rzeczą zaś Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają /lub nie/ za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Przy czym brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. niepublik. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 16 kwietnia 2004 r., sygn. akt OZ 22/04; z dnia 30 kwietnia 2004 roku, sygn. akt OZ 30/04; z dnia 22 grudnia 2004 roku, sygn. akt OZ 871/04; z dnia 1 czerwca 2004 roku, sygn. akt OZ 105/04; z dnia 20 lipca 2004 roku, sygn. akt OZ 214/04, B. Dauter [w] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Zakamycze 2005, s.168).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawierał żadnego uzasadnienia, wobec czego nie mógł on odnieść oczekiwanego skutku. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że jeżeli we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności strona nie wykaże okoliczności uzasadniających stwierdzenie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie można tego uznać za brak formalny wniosku (art. 49 § 1 p.p.s.a.), lecz za brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd, uzasadniający oddalenie wniosku (por. J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wydanie 3, 2008r., str. 219).
Uznać zatem należy, że zasadnie wniosek złożony w niniejszej sprawie został zaskarżonym postanowieniem oddalony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a.