Uzasadnienie
W dniu 17 maja 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga D. S. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...]
Zaskarżonym postanowieniem organ utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z dnia [...] lutego 2013 r. w przedmiocie zobowiązania do wpłacenia zaliczki na poczet wykonania zastępczego.
Pismem z dnia 23 lipca 2013 r. skarżący wniósł do Sądu o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. We wniosku skarżący uzasadnił, że mimo oczywistego przedawnienia w postępowaniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, istnieje poważne zagrożenie, że mimo trwającego niniejszego postępowania przed sądem, zostanie dokonane tzw. "wykonanie zastępcze", a to wiąże się ze znaczną szkodą jak i trudnymi do odwrócenia skutkami.
Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek skarżącego o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. Jak wskazał Sąd, w niniejszej sprawie skarżący wniósł o wstrzymanie czynności egzekucyjnych. Wniosek taki należało uznać za niedopuszczalny, jako że przedmiotem wstrzymania wykonania na gruncie art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Właściwym dla rozpoznania wniosku o wstrzymanie czynności egzekucyjnych jest w myśl art. 23 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. – o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm.) - organ sprawujący nadzór nad egzekucją. Dopiero wydany w tym trybie akt może być przedmiotem badania Sądu pod kątem jego zgodności z prawem. Z tego względu, w niniejszym postępowaniu sąd administracyjny nie jest władny orzec o wstrzymaniu czynności egzekucyjnych.
Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, podnosząc że wniosek o wydanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowienia o wstrzymaniu postępowania egzekucyjnego w przedmiocie wykonania zastępczego przymusowej rozbiórki ogrodzenia do czasu zakończenia niniejszego postępowania był i jest uzasadniony, albowiem egzekwowanie decyzji PINB 2/2002 jest sprzeczne z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2001 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie podkreślenia wymaga, że strona skarżąca konsekwentnie -zarówno we wniosku, jak i zażaleniu - formułuje swoje żądanie jako "wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego".
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Nie może zatem ulegać wątpliwości, że w ramach przewidzianej powołanym wyżej przepisem instytucji tymczasowej ochrony sądowej, dopuszcza się możliwość wstrzymania wykonania aktów i czynności, będących przedmiotem skargi oraz aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. Cytowane unormowanie nie daje zaś podstaw do wstrzymywania postępowania egzekucyjnego, co - jak trafnie zauważył Sąd I instancji – pozostaje uprawnieniem organu sprawującego nadzór nad egzekucją działającego na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
W takiej sytuacji należało uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo ocenił, że nie jest władny orzec o wstrzymaniu czynności egzekucyjnych – postępowania egzekucyjnego, co w konsekwencji prowadziło do oddalenia przedmiotowego wniosku.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.