Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 117/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie ze skargi J.K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2014r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania, odrzucił zażalenie J. K. na postanowienie z dnia [...] października 2015 r.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 października 2015 r. oddalono wniosek J.K. o wyłączenie sędziego WSA w Warszawie Bogusława Cieśli od rozpoznania niniejszej sprawy.
Zażalenie na to postanowienie z dnia 5 października 2015 r. wniósł J.K.
W ocenie Sądu zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 5 października 2015 r. podlegało odrzuceniu, na mocy art. 220 § 3 i 178 w zw. z art. 197 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Argumentując powyższe Sąd wskazał, że mimo stosownego wezwania, skarżący nie nadesłał, w ustawowym terminie, odpisu zażalenia oraz nie uiścił wpisu sądowego od tego zażalenia.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie na postanowienie z dnia 7 stycznia 2016 r. nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 194 § 1 pkt 6 P.p.s.a. na postanowienie oddalające wniosek o wyłączenie sędziego przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z § 3 art. 194 P.p.s.a. wynika, że zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, a więc winno spełniać wszystkie warunki formalne, które wymienia w sposób wyczerpujący przepis art. 46 P.p.s.a. Oprócz wymagań wskazanych w tym przepisie, norma art. 47 § 1 P.p.s.a. przewiduje, że do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Nie budzi wątpliwości, że na równi z wymogami pisma o których mowa w art. 46 P.p.s.a. należy traktować wymogi z art. 47 P.p.s.a. (porównaj: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. pod red.
R. Hausera i M. Wierzbowskiego; wyd. CH Beck, Warszawa 2011, s. 236-237). Natomiast zgodnie z treścią art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis ten, na mocy art. 197 § 2 tej ustawy, stosuje się do postępowania toczącego się na skutek zażalenia.
Z akt sprawy nie wynika, by skarżący wykonał wezwanie Przewodniczącego Wydziału VII i przedłożył odpis zażalenia, zatem niewątpliwie brak zażalenia w tym zakresie nie został usunięty.
Skarżący nie kwestionował także, iż nie uiścił w zakreślonym terminie wpisu od zażalenia w wysokości 100 zł, do czego był wzywany. Sankcją za nieuiszczenie należnego wpisu, mimo wezwania, jest odrzucenie zażalenia (art. 220 § 3 P.p.s.a.). W aktach znajduje się informacja, że do 18 grudnia 2015 r. w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie odnotowano wpłaty do niniejszej sprawy, a przecież ustawowy siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków upłynął z dniem 27 listopada 2015 r. W tym miejscu zaznaczyć należy, że wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy został prawomocnie pozostawiony bez rozpoznania (patrz: postanowienie NSA z 27 sierpnia 2015 r. II OZ 756/15).
Mając zatem na uwadze powyższe prawidłowo Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 5 października 2015 r., gdyż braki tego zażalenia nie zostały usunięte. Zauważyć przy tym należy, że odrzucenie zażalenia z powodu nieuzupełnienia braków tego pisma, mimo stosownego wezwania w tym zakresie, nie stanowi o naruszeniu konstytucyjnej zasady określanej mianem prawa do sądu.
Z powyższych względów, na mocy art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.