Uzasadnienie
Postanowieniem z 15 grudnia 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 2323/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z 12 października 2015 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka listowna zawierająca powyższe wezwanie, dwukrotnie awizowana, została zwrócona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i uznana za doręczoną skarżącej z dniem 3 listopada 2015 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.".
Z informacji Oddziału Finansowo-Budżetowego wynika, że do 20 listopada 2015 r. w dokumentach księgowych Sądu dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do sprawy.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., odrzucił skargę.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła J. K., domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia.
W ocenie wnoszącej zażalenie przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu nie została doręczona prawidłowo. Placówka pocztowa UP [...], właściwa dla skarżącej, we wrześniu 2015 r. została przeniesiona do innej siedziby i w związku z powyższym następują błędy w doręczaniu korespondencji. Z monitoringu przesyłki wynika, że była ona awizowana 20 października 2015 r. o godz. 15:18, a o godz. 15:19 tego samego dnia oczekiwała na poczcie na odbiór. Powyższe, zdaniem strony, dowodzi, że adnotacje pracowników poczty nie są wiarygodne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W rozpoznawanej sprawie wpis od skargi nie został uiszczony w wyznaczonym terminie, a zatem właściwie Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.
Odnosząc się do argumentów podnoszonych w zażaleniu wskazać należy, że wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone skarżącej w trybie art. 73 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z jego treścią w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 P.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 P.p.s.a.).
Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zostało wysłane na adres wskazany przez J. K. w skardze. Przesyłka była dwukrotnie awizowana: po raz pierwszy 20 października 2015 r. oraz powtórnie 28 października 2015 r. Zwrot do nadawcy nastąpił 5 listopada 2015 r. Wobec powyższego spełnione zostały ustawowe przesłanki do uznania tzw. zastępczego trybu doręczeń, przewidzianego w art. 73 § 1-3 P.p.s.a.
Odnosząc się do argumentów podniesionych w zażaleniu wskazać należy, że informacja na stronie internetowej Poczty Polskiej dotycząca śledzenia przesyłek nie może podważyć skutecznie domniemania, że przesyłka została prawidłowo awizowana. Obalenie domniemania skutecznego doręczenia przesyłki może być natomiast przeprowadzone na skutek procedury reklamacyjnej, określonej w art. 92 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1529 ze zm.).
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.